نقش آموزش شهری برای کنترل خشم در بحران

ارتقای آموزش‌های اجتماعی از سوی مدیریت شهری ضرورت دارد و باید به مردم آموزش بدهیم که در شرایط آشوب، حتی حرف درست هم به‌درستی شنیده نمی‌شود و تشخیص سره از ناسره دشوار است. این‌ها مسائلی است که ما به‌عنوان مدیریت شهری وظیفه داریم در مسیر آماده‌سازی جامعه نسبت به آن اقدام کنیم.

با توجه به اینکه  محلات در اختیار مدیریت شهری است و سراهای محلات، فرهنگسراها و سایر مجموعه‌های وابسته ارتباط مستقیم با مردم دارند، باید از این بسترها برای آموزش شهروندان استفاده کنیم. مردم حتماً باید امکان بیان مطالبات و حرف‌هایشان را داشته باشند؛ اگر ما شنونده نباشیم، دیگران از این فضا سوءاستفاده خواهند کرد.

زودباوری‌ای که امروز در فضای مجازی شاهد آن هستیم، بخشی از آن محصول عملکرد خود ماست؛ جاهایی که کار نکرده‌ایم یا آموزش کافی ارائه نداده‌ایم. همین موضوع در بحث کنترل خشم هم مصداق دارد؛ اینکه چرا نتوانستیم وندالیسمی را که در سطح شهر رخ داد، به‌گونه‌ای مدیریت کنیم که بخشی از آن توسط خود مردم مهار شود.  باید بدانیم زودباوری در فضای مجازی، محصول کم‌کاری ماست. مدیریت شهری باید بستر گفت‌وگوی مردم را فراهم کند. ضعف آموزش، زمینه‌ساز بروز وندالیسم در شهر را فراهم می آورد. 

ریشه بخشی از این رفتارها به کم‌کاری آموزشی بازمی‌گردد و مدیریت شهری موظف است به‌طور جدی برای آماده‌سازی جامعه، ارتقای مهارت‌های اجتماعی و افزایش تاب‌آوری شهروندان وارد عمل شود.

عضو شورای شهر تهران

۲۳۳۲۳۳