یادداشت محمدمهدی عسگرپور به مناسبت سالروز تعطیلی خانه‌ سینما در ۱۴ دی‌ماه سال ۱۳۹۰/  تاکید بر لزوم یادآوری آن‌چه بر خانه‌ سینماگران گذشته است!

به گزارش خبرگزاری ایده روز آنلاین به نقل از روابط عمومی خانه سینما، متن یادداشت رئیس هیات رئیسه خانه سینما به شرح زیر است: 

۱۴ دی‌ماه ۱۳۹۰ نامه وزارت ارشاد بابت تعطیلی (انحلال) خانه سینما صادر شد و این خبر را شخص وزیر ارشاد دولت دهم همان روز اعلام کرد. به عبارتی از استقرار مسئولان وزارت ارشاد دولت دهم در پاییز ۱۳۸۸، حدود دو سال و پس از عدم توفیق در تلاش‌های زیاد برای تصاحب خانه سینما از طریق سینماگران همسو با خودشان و با شیوه‌هایی که در انتخابات ریاست جمهوری سال  ۸۸ به آن مسلط شده بودند، طاقتشان طاق شد و به دلیل عجله و نبود قانون مورد نظرشان، بر مبنای بندی از آیین‌نامه مربوط به اداره آموزشگاه‌های سینمایی حکم به انحلال خانه سینما دادند.

هنوز نمی‌دانم مسئولان آن دولتِ خودخوانده به پاک‌دستان، چگونه می‌اندیشیدند، آیا فکر می‌کردند به سرعت خانه سینما منحل می‌شود؟ یا برآوردی از چالش‌ها و پیامدهای بعدی‌اش داشتند؟ یا اساسا به مثابه وزیر ارشادشان شناختی ازحوزه فرهنگ و هنر و قدرت نهاد صنفی نداشتند.

هرچه که بود خانه سینما به عنوان تنها نهاد صنفی فراگیر در حوزه سینما وارد مهم‌ترین چالش تاریخ خود شد و نوعی از همبستگی منحصربه‌فرد را تجربه کرد، به گونه‌ای که نه تنها برای گردانندگانِ دولتیِ وقت، بلکه برای دیگر نهادهای صنفی که قرار بود بعد از خانه سینما دچار این چالش شوند، شمایل و رفتاری قابل تامل از خود نشان داد.

هرچند از نظر من خانه سینما هیچگاه تعطیل نشد ولی در ظاهر، ساختمان اصلی‌اش با همراهی شمار اندکی از همکاران سینمایی با مسئولان وزارت ارشاد، مدتی به طور غیرقانونی پلمپ شد.

امروز بعد از گذشت چهارده سال به نظر می‌رسد این حرکت از آن جهت که یک بار عرض و طول و مهمتر از این دو عمقِ این نهاد صنفی را برای اعضایش و از سوی دیگر برای کسانی که در طول این سال‌ها دوستش نداشتند روشن کرد، اهمیت زیادی دارد.

از سوی دیگر واقفم که این خانه در شرایط دیگر می‌توانست مقبولیت بیشتری داشته باشد ولی واقعیت این است که اکثر دولت‌ها و مجالس پس از انقلاب روی خوشی نسبت به نهادهای صنفی به خصوص در حوزه هنر نداشته  و همواره سعی کرده‌اند  وجوه تقلیل‌گرایانه در حوزه ساختار و ثبت این گونه نهادها داشته باشند و در تصمیمات مهم آن‌ها را نادیده بگیرند و هرازگاهی با برساخت‌های دولتی، سعی بر برهم زدن معادلات منطقی گفت‌وگو و تعامل داشته باشند.

ازاین روست که بهتر است این مقطع را بیشتر مورد مطالعه قرار داده و سطح آن را درحد لجبازی‌های چند نفر تقلیل نداده، مطالعه کتابچه امنیت شغلی را که فایل رقومی آن به زودی از وبسایت خانه سینما در دسترس خواهد بود را توصیه می‌کنم، به خصوص تصویر نامه‌ای که در پایان این کتابچه، به عنوان گزارش خطاب به استاد بیضایی که این روزها در فقدانش سوگواریم، نوشته بودم.

به هر روی ایستادگی اعضای خانه سینما در مقابل زیاده‌خواهی‌های دولت دهم فارغ از حال و روز امروزشان، درس‌آموز و تحسین‌برانگیز است.

محمدمهدی عسگرپور
۱۴دیماه ۱۴۰۴

۲۴۲۲۴۳