به گزارش خبرگزاری ایده روز آنلاین، در هشتم ژوئیه ۱۹۵۱ [۱۶ تیر ۱۳۳۰]، پاریس، پایتخت فرانسه، دوهزار ساله شدن خود را جشن گرفت. درواقع، از نظر فنی باید شمعهای بیشتری روی کیک تولد قرار میگرفت، چراکه «شهر نورها» به احتمال زیاد در حدود سال ۲۵۰ قبل از میلاد بنا شده است.
تاریخ پاریس را میتوان در قبیلهای گالی به نام «پاریسیها» (Parisii) جستوجو کرد که در حدود سال ۲۵۰ قبل از میلاد، در جزیرهای (که امروزه با نام «ایل دو لا سیت» شناخته میشود) در میان رودخانه سن، که از قلب پاریس امروزی میگذرد، ساکن شدند. تا سال ۵۲ قبل از میلاد، ژولیوس سزار و رومیها این منطقه را تصرف کردند؛ منطقهای که در نهایت مسیحی شد و با نام «لوتتیا» (Lutetia) شناخته شد که در زبان لاتین به معنای «سکونتگاه میانآب» است. این سکونتگاه بعدها در هر دو کرانه چپ و راست رود سن گسترش یافت و نام لوتتیا با «پاریس» جایگزین شد. در سال ۹۸۷ میلادی، پاریس پایتخت فرانسه شد. با رشد شهر، کرانه چپ به عنوان منطقه روشنفکری و کرانه راست به عنوان منطقه تجاری شهرت یافت.
در دوره رنسانس فرانسه، یعنی از اواخر قرن پانزدهم تا اوایل قرن هفدهم، پاریس به مرکز هنر، معماری و علم تبدیل شد. در اواسط دهه ۱۸۰۰، ناپلئون سوم، جورج اوژن هوسمن را به عنوان برنامهریز شهری برای مدرنسازی پاریس استخدام کرد. طراحیهای هوسمن به شهر بلوارهای پهن و درختکاری شده، پارکهای عمومی بزرگ، سیستم فاضلاب جدید و دیگر پروژههای عمرانی عمومی بخشید. شهر به عنوان یک قطب مهم برای هنر و فرهنگ به توسعه خود ادامه داد. در دهه ۱۸۶۰، جنبش هنری موسوم به «امپرسیونیسم فرانسوی» ظهور کرد که با آثار گروهی از هنرمندان مستقر در پاریس، از جمله کلود مونه و پیر آگوست رنوار، شناخته میشد.
امروزه، پاریس محل سکونت حدود ۲ میلیون نفر است و ۱۰ میلیون نفر دیگر نیز در منطقه کلانشهری اطراف آن زندگی میکنند. این شهر شهرت خود را به عنوان مرکز غذا، مد، تجارت و فرهنگ حفظ کرده است. پاریس همچنان یکی از محبوبترین مقاصد گردشگری جهان است که به خاطر دیدنیهایی نظیر برج ایفل (ساخته شده در سال ۱۸۸۹ برای بزرگداشت صدمین سالگرد انقلاب فرانسه)، طاق پیروزی، خیابان شانزهلیزه، کلیسای جامع نوتردام (ساخته شده در سال ۱۱۶۳)، باغ لوکزامبورگ و موزه لوور (خانه تابلوی «مونالیزا» اثر لئوناردو داوینچی) شهرت دارد.
منبع: www.history.com
۲۵۹
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین
