میلان گریست؛ اسطوره روسونری درگذشت

به گزارش ایده روز انلاین، فرانکو بارزی، مدافع افسانه‌ای سابق تیم‌های آث میلان و تیم ملی ایتالیا و یکی از وفادارترین و بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال، در سن ۶۶ سالگی درگذشت.

بارزی، یکی از بزرگترین و نمادین‌ترین مدافعان میانی فوتبال، تمام دوران حرفه‌ای خود را با پیراهن قرمز و مشکی میلان بازی کرد – ۱۵ فصل کاپیتان میلان بود – و با تیم ملی کشورش قهرمان (۱۹۸۲) و نایب‌قهرمان (۱۹۹۴) جام جهانی شد.

باشگاه میلان روز جمعه در بیانیه‌ای اعلام کرد: «تمام تاریخ باشگاه آث میلان اشک‌بار است.»

«الگو و صداقت او برای همیشه در DNA باشگاه باقی خواهد ماند، درست مانند پیراهن شماره ۶ نمادین او.»

علت مرگ، اعلام نشده است. او در اوت ۲۰۲۵، برای برداشتن یک ندول ریوی تحت عمل جراحی قرار گرفت و یک دوره ایمونوتراپی را آغاز کرد.

ندول ریوی (Pulmonary Nodule) به زبان خیلی ساده، یک لکه یا نقطه کوچک گرد در ریه است که معمولا در سیتی‌اسکن یا عکس‌برداری با اشعه ایکس دیده می‌شود. او برای برداشتن آن با یک روش کم‌تهاجمی تحت عمل جراحی قرار گرفت که به گفته باشگاه میلان، موفقیت‌آمیز بود، اما در نهایت نتوانست دوام بیاورد.

آخرین حضور عمومی او در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی میلان کورتینا در ماه فوریه بود، زمانی که به همراه جوزپه برگومی، مدافع سابق اینترمیلان، مشعل را به سن سیرو – ورزشگاهی که قبلا در آن بازی می‌کرد – حمل کرد.

بارزی به مدت ۲۰ سال برای میلان بازی کرد و سه جام اروپایی و شش عنوان قهرمانی سری آ را به دست آورد. او ۸۱ بازی ملی برای ایتالیا انجام داد و جام جهانی ۱۹۸۲ را نیز با این تیم برد.

او از جمله معدود بازیکنان تک‌باشگاهی بود. اولین بازی خود را برای تیم اصلی در سن ۱۷ سالگی در آوریل ۱۹۷۸ انجام داد.

حتی پس از سقوط میلان به سری B – برای دومین بار در سه فصل – در سال ۱۹۸۲، درست قبل از اینکه به ایتالیا در قهرمانی جام جهانی در تابستان همان سال کمک کند و در سن ۲۲ سالگی کاپیتانی را به دست آورد، تصمیم گرفت در میلان بماند.

بیش از ۷۰۰ بازی برای روسونری (سرخ و سیاه‌ها) انجام داد و کاپیتانی این تیم را در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ به دست آورد و به سلطه جهانی رساند.

بارزی که به عنوان یکی از بهترین مدافعان تمام دوران شناخته می‌شود، در سال ۱۹۹۴ نتوانست جام جهانی دوم خود را ببرد و یکی از سه بازیکن آتزوری بود که در شکست در ضربات پنالتی مقابل برزیل در فینال، پنالتی از دست داد.

بارزی در سال ۱۹۸۹ در مراسم توپ طلا پس از هم‌تیمی‌اش مارکو فان باستن، نفر دوم شد.

وقتی در سال ۱۹۹۷ بازنشسته شد، میلان نیز پیراهن شماره ۶ او را بازنشسته کرد – که برای اولین بار در فوتبال ایتالیا اتفاق می‌افتاد. این باشگاه همچنین به افتخار او یک مسابقه جشن برگزار کرد که در آن بسیاری از ستاره‌هایی که بارزی با آنها بازی کرده بود و یا در مقابل آنها بازی کرده بود، حضور داشتند.

وی در سال ۲۰۲۰ به عنوان رئیس افتخاری میلان منصوب شد.

در ۷۱۹ مسابقه برای میلان بازی کرد و سه جام قهرمانی اروپا، دو جام بین‌قاره‌ای، سوپر جام اروپا، ۶ قهرمانی لیگ ایتالیا و ۴ جام سوپر جام ایتالیا را به دست آورد.

در سه دوره از جام جهانی برای تیم ملی ایتالیا بازی کرد و قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا شد، در آن مسابقه‌ای فراموش‌نشدنی که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو برگزار شد. باشگاه رئال مادرید به همین مناسبت، پیام تسلیت احساسی و مفصلی را برای درگذشت این اسطوره صادر کرد.ف