پایگاه خبری ایده روز آنلاین
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
سپهر ستاری؛ مسابقات وزنهبرداری قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا به میزبانی ازبکستان درحالی برگزار شد که دختران ایران عملکرد درخشانی در این رقابتها داشتند. در مسابقات نوجوانان، دختران ایران با هدایت الهام حسینی با ۶ طلا، ۳ نقره و ۳ برنز در جایگاه دوم ایستادند و در رده جوانان هم با ۴ طلا، ۲ نقره و ۶ برنز به مقام سوم این رقابتها رسیدند.
مهسا بهشتی، پدیده وزنهبرداری ایران در مسابقات قهرمانی آسیا عملکرد درخشانی داشت و در هر ۲ رده نوجوانان و جوانان موفق ظاهر شد. او با کسب ۳ مدال طلا در هر بخش، مجموعا ۶ طلا بهدست آورد و حالا امیدوار است در بازیهای آسیایی ناگویا هم درخشش خود را تکرار کند. در کنار او، آناهیتا زارعی هم یکی از چهرههای موفق ایران در ازبکستان بود و با کسب ۲ طلا، یک نقره و یک برنز عملکرد درخشانی داشت.
این موفقیتها درحالی بهدست آمده که وزنهبرداری زنان در ایران هنوز یک رشته جدید محسوب میشود ولی در همین مدت کم موفق به کسب مدالهای رنگارنگی شده و ملیپوشان این رشته نشان دادهاند که اگر از آنها حمایت شود، در آینده هم میتوانند حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشند.
الهام حسینی، سرمربی دختران وزنهبرداری ایران که خودش نخستین مدالآور تاریخ وزنهبرداری زنان ایران در مسابقات بینالمللی است، هفته گذشته به همراه مهسا بهشتی و آناهیتا زارعی میهمان کافهخبر بودند. آنها در گفتوگوی اختصاصی با «ایده روز آنلاین» درباره حضور در مسابقات قهرمانی آسیا و اهداف آینده وزنهبرداری زنان در ایران صحبتهای جالبی را مطرح کردند که در ادامه آمده است:
مسابقات قهرمانی آسیا در ازبکستان برگزار شد. در ابتدا درباره حضور ایران در این رقابتها و عملکرد دختران وزنهبرداری بگویید.
الهام حسینی: مسابقات وزنهبرداری نوجوانان و جوانان آسیا در ازبکستان برگزار شد و تیمی که به این مسابقات بردیم، در ۲ رده سنی نوجوانان و جوانان شرکت کردند. این بچهها از پارسال در اردوها حضور داشتند و تمرینات سختی را پشتسر گذاشتند. خدا را شکر توانستیم در ازبکستان نتایج خوبی بگیریم و سکوهایی را بهدست بیاوریم که سابقه نداشت. با درخشش بچهها و کسب مدالهای رنگارنگ، در رده نوجوانان نایبقهرمان شدیم و در رده جوانان هم به رده سوم رسیدیم. خدا را شکر نتایج خوبی کسب کردیم.
شما ۲ نفر جزو ورزشکاران شاخص ایران در مسابقات قهرمانی آسیا بودید. پیش از سفر به ازبکستان پیشبینی چنین عملکردی را داشتید؟
مهسا بهشتی: ما از مدتها قبل برنامهریزی کرده بودیم که در این مسابقات مدالها را درو کنیم و من میدانستم هم در نوجوانان و هم جوانان میتوانم هر ۳ طلا را بگیرم. از سرمربی تیممان هم ممنونم که برنامهریزی خیلی خوبی برای ما داشت.
آناهیتا زارعی: بله واقعا با آمادگی خوبی به مسابقات رفتیم و به لطف خانم حسینی و کادر فنی توانستیم در ازبکستان عملکرد خوبی داشته باشیم و واقعا از او ممنونم.
سطح وزنهبرداری دختران در آسیا چگونه است و جایگاه ما نسبت به آنها چگونه است؟
الهام حسینی: کشورهای دیگر حداقل ۱۵ الی ۲۰ سال زودتر از ما این رشته را آغاز کردهاند و قدمت بیشتری دارند. آنها سالهاست که در این رشته مسابقه میدهند و مدال میگیرند. شرایط آنها با ما متفاوت است. بچههایی که مدال گرفتند، کار بزرگی کردند چون ما از سد کشورهایی گذشتیم که سابقه زیادی دارند و سطح مسابقات بالا بود. همین وزنههایی که زده شد، در رده بزرگسالان هم زده میشود. همین رکورد مهسا بهشتی میتواند در میادین جهانی رده بزرگسالان مدال بیاورد. مهسا بهشتی که متولد سال ۱۳۸۸ است، بهترین وزنهبردار جوان مسابقات شد و آناهیتا زارعی هم متولد سال ۱۳۹۰ است و سن کمی دارد. او اولین تجربهاش بود و خیلی خوب درخشید. ۲ طلا و یک برنز در بخش نوجوانان و یک نقره هم در رده جوانان گرفت. واقعا برای یک نوجوان با این سن شایسته است. سطح بچههای ما خیلی خوب است و سطح مسابقات آسیایی هم بالا بود. بچهها نشان دادند باید روی وزنهبرداری زنان طور دیگری حساب کرد چون ظرفیت ما خیلی بالاست. اگر حمایتها بیشتر شود، قطعا ما ورزشکاران بیشتری بیرون از تیم داریم که با حمایت و امکانات میتوانند وارد شوند چون بچهها هنوز سابقه زیادی ندارند و در همین مدت زمان کوتاه بهقدری به تمرینات، اصلاح تکنیک و باورپذیری خودشان خوب جواب دادهاند که روی صحنه مسابقات عملکردشان را دیدید.
وزنهبرداری زنان در ایران هنوز خیلی نوپا و جدید است و شاید امکانات کافی در خیلی از شهرستانها وجود نداشته باشد. چه شد که اصلا تصمیم گرفتید وارد وزنهبرداری شوید؟
مهسا بهشتی: من اصالتا اردبیلی هستم و پسرداییام وزنهبردار بود و فامیل وزنهبردار زیاد داشتیم. داییام به من گفت وزنهبرداری زنان در ایران شکل گرفته و اصرار داشت وارد این رشته شوم و از آنجا شروع کردم.
آناهیتا زارعی: من شیرازی هستم و خانواده پدریام همه وزنهبردار بودند. محمد زارعی، پسرعموی من وزنهبردار است و اینطوری به این رشته علاقهمند شدم.
پس فکر کنم برخلاف خیلیها خانواده شما مخالفتی با حضورتان در وزنهبرداری نداشتند.
مهسا بهشتی: پدر و مادر من از همان اول حمایتم کردند و از نظر مالی و روحی پشت من بودند ولی در فامیل کسانی بودند که میگفتند که دختر را چه به وزنهبرداری و اصلا دختر باید در خانه باشد و درس بخواند یا چرا به این رشته سنگین رفته است. چون پدر و مادر من مخالفتی نداشتند، حرفهای بقیه هم تاثیری روی من نمیگذاشت و دنبال خواسته خودم بودم.
آناهیتا زارعی: پدر و مادر من هم خیلی حمایتم کردند. مثل مهسا بهشتی به من هم از این حرفها میزدند ولی توجهی نداشتم و ترجیح میدادم به حرف پدر و مادرم که حامیام بودند، گوش کنم.
اولین مسابقه وزنهبرداری که تماشا کردید چه زمانی بود؟
الهام حسینی: من قبلا کاراته کار میکردم ولی خیلی به وزنهبرداری علاقهمند بودم و زمان ابتدایی مسابقات حسین رضازاده را میدیدم. آقای توکلی هم بود. من در موبایلم مسابقات جهانی ۲۰۱۵ زنان را داشتم و ۱۰۰ بار نگاه کردم. اولین باری که از نزدیک وزنه زدن دختران خارجی را دیدم در اعزام به چین بود که قبل از المپیک ۲۰۲۰ رفتیم و سطح رقابتها خیلی بالا بود. من بعدا فیلمهایی که گرفتم را به بچهها هم نشان دادم و خیلی لذت میبردم. بچههای تیم ناامید شده بودند که اخلاف ما با آنها خیلی زیاد است ولی من انگیزه گرفته بودم. میگفتم وقتی اینها رسیدند، ما هم میرسیم. فیلمها را به بچهها نشان میدادم و ذوق میکردند ولی آن موبایلم سوخت. در کودکی مردان آهنین هم میدیدم و خیلی برای من جذاب بود.
آناهیتا زارعی: اولین مسابقهای که دیدم المپیک ۲۰۲۴ بود و همان جا انگیزه گرفتم تا در المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس حضور داشته باشم.
مهسا بهشتی: من در کودکی اصلا وزنهبرداری دوست نداشتم و فامیلها که جمع میشدند مسابقات را ببینند، اصلا تماشا نمیکردم. یک پسر چاق در فامیل داشتیم که مادرم به او میگفت میتوانی وزنهبردار خوبی شوی ولی هیچوقت فکر نمیکرد دخترش وزنهبردار شود!
چه زمانی به این نتیجه رسیدید که میتوانید در این رشته موفق شوید؟
مهسا بهشتی: همان زمانی که وزنهبرداری را شروع کردم خب پلهپله پیشرفت داشتم و بعد از چند رکورد فهمیدم میتوانم موفق شوم.
آناهیتا زارعی: من هم از ابتدا علاقه زیادی به وزنهبرداری داشتم و دلم میخواست مدال کشوری بگیرم و به تیم ملی برسم. خیلی هم سخت بود و یک روز زانودرد داشتم، روز دیگر دستم زخم میشد ولی ادامه میدادم. در این چند سال خسته شدم ولی هرگز ناامید نشدم. بعضی اوقات میشنیدم خانم حسینی و دیگر نفرات مدال میگیرند و این به من انگیزه میداد.
از نظر امکانات شرایط شما در شهرتان چطور بود؟
مهسا بهشتی: آن اوایل که وزنهبرداری زنان تازه شروع شده بود، هالتر مخصوص زنان که ۵ کیلوگرم کمتر از آقایان وزن دارد، وجود نداشت و تعداد ما هم نسبت به آن تجهیزات زیاد بود ولی باز توانستیم خودمان را به تیم ملی برسانیم. سالن مخصوص دختران نداشتیم و با ورزشکاران پاراوزنهبرداری تمرین میکردیم. در قسمت آقایان امکانات بود ولی هالتر ۱۵ کیلویی کم بود و الان هم هالتر استاندارد نداریم.
آناهیتا زارعی: امکانات خوب بود ولی میله ۱۵ کیلویی نداشتیم و من قبل از تیم ملی با ۲۲ کیلوگرم تمرین میکردم!
تمرین با هالتر سنگینتر باعث نشد قدرت این بچهها از رقبا بیشتر شود؟
الهام حسینی: یکی از عوامل موفقیت یک قهرمان این است که از بهانههایش قویتر باشد. میتوانستند بگویند خب امکانات نیست و صبر کنیم امکانات برسد. در زمانی که خودم ورزشکار بودم هم با میله ۲۰ تمرین میکردم و انقدر مچ دستم قوی شده بود که در اردو مشکل مچ نداشتم. البته برای ورزشکاران سبکوزن مشکلساز است و فشار زیادی روی عصب میآورد. میله استاندارد خیلی مهم است. حتی مهسا بهشتی به من گفته بود در سالنشان یک تخته با ۱۲ نفر بوده و نوبتی وزنه میزدند. دختران ما واقعا سختکوش هستند که با یک تخته و میله غیراستاندارد از یک باشگاه زیرپله رشد کردند و به این سطح رسیدند. به لطف آقای انوشیروانی در فدراسیون وزنهبرداری، چند سال است که شرایط رو به بهبودی میرود. هنوز امکانات کم است ولی تلاش او بوده که حداقل چند میله به استانها بدهد. شرایط اقتصادصی کشور را هم میبینید که تجهیزات و امکانات خارجی گران است و حمایت از تولید داخلی هم باعث شده بخواهیم از تولیدات کشور خودمان استفاده کنیم ولی هنوز استاندارد لازم را ندارند. مثلا پیش آمده میله را انداختی و خراب شده و مشکلاتی هست که هنوز حل نشده ولی با تزریق منابع مالی به استانها خیلی از مشکلات این بچهها حل میشود. ما حتی در بحث مربیگری دختران هم هنوز ضعف داریم امیدوارم در آینده همین قهرمانها بروند و قهرمانپروری کنند.
شما خودتان هم جزو اولین ورزشکاران ایران در وزنهبرداری زنان بودید. در این سالها سرعت پیشرفت وزنهبرداری زنان چطور بوده؟ آیا عزم واقعی برای پیشرفت این رشته وجود دارد؟
الهام حسینی: بله ۱۰۰ درصد. زمانی دو ماراتن را کسی زیر ۲ ساعت نمیرفت ولی وقتی یک نفر این را انجام داد، ۱۰۰۰ نفر دیگر هم بعد از او موفق شدند و زمان آن انقدر کمتر شده است. در مورد دختران هم حس میکنم یکی از تاثیرگذارترین چیزهایی که باعث شدن آنها جلو بیایند، کسب اولین مدالها بود و آن باور و ایمان تزریق شد. بچههایی که الان در اردو حضور دارند، با وجود اینکه در رده سنی نوجوانان و جوانان هستند ولی از تیم بزرگسالانی که قبلا داشتیم بالاترند و از تیم بزرگسالان قبلی رکوردهای بهتری دارند. اینها رکوردهایی را میزنند که قبلا در بزرگسالان نداشتیم و خیلی امیدوار هستیم. اگر حمایتها بیشتر شود، این پیشرفت هم سریعتر خواهد بود.
من فکر کنم خود سجاد انوشیروانی هم علاقه خاصی دارد که این رشته در قسمت زنان هم رشد کند.
الهام حسینی: اگر شخص اول فدراسیون حمایت نمیکرد، این دختران اینجا نبودند. خود سجاد انوشیروانی تمام تلاشش را میکند که دختران پیشرفت کنند و حتی بعضی جاها صدای آقایان هم درآمده چون هرچه خواستیم را درحد توان فراهم کردند. خود بچهها هم میدانند شرایط نسبت به گذشته چقدر متفاوت شده و مجموعه فدراسیون کمک میکنند دختران نتیجه بگیرند. وضعیت دختران را خیلی بیشتر از پسران پیگیری میکنند و همین باعث شده ما نتیجه کار را ببینیم.
در این مدت ۲ جنگ هم در کشور اتفاق افتاد که تاثیر زیادی روی خیلی از رشتهها گذاشت. شما چطور این موضوع را مدیریت کردید؟
الهام حسینی: ما کلا از دی که تمرینات را شروع کردیم اردو داشتیم و به مشهد رفتیم. با شروع جنگ ۲۰ روزی تعطیل شدیم ولی بعد با پیگیری فدراسیون شرایط حضور در اردبیل فراهم شد و همان اردو و ادامه دادن کار خیلی اتفاق خوبی بود. اصلا اردو را تعطیل نکردیم و اگر اردوی ۲ ماهه اردبیل نبود، اصلا به این مسابقات نمیرسیدیم.
در آن دوره با توجه به شرایط کشور چطور استرس و روحیه بچهها را مدیریت میکردید؟
الهام حسینی: شرایطی ایجاد که خانوادههای بعضی از بچهها هم ۱۰ روز به اردبیل آمدند و به خود بچهها این موضوع را رساندیم که جنگ از تمرین شما جداست و خانوادهها هم این را فهمیدند و اصلا به بچهها استرس نمیدادند. یک آرامش خاطری برای بچهها ایجاد کردیم و بخشی از رشد آنها در همان دوره ۲ ماهه اردوی اردبیل در روزهای جنگ بود.
شما هنوز هم جزو اولین نسلهای از وزنهبرداری دختران ایران هستید. این موضوع چقدر به شما انگیزه میدهد که با درخششتان هم نگاهها به این رشته جلب شود و حمایت بیشتری وجود داشته باشد، هم دختران همسن شما هم الگو بگیرند و به سمت وزنهبرداری بیایند؟
مهسا بهشتی: بله ما چند روز دیگر به بازیهای آسیایی ناگویا میرویم و اگر آنجا مدال بگیریم خب حمایت از ما بیشتر از قبل خواهد بود. این موضوع خیلی به ما روحیه میدهد که بیشتر تلاش کنیم و مدال خوشرنگتری کسب کنیم.
آناهیتا زارعی: بله من هم به این موضوع فکر کردهام که با مدال گرفتن هم خودم پیشرفت کنم، هم بقیه دختران هم به سمت این رشته بیایند.
وضعیت ما برای بازیهای آسیایی ناگویا به چه صورت است؟
الهام حسینی: ما برای کسب مدال به ناگویا میرویم. ۴ سال قبل گفتن این حرف سخت بود ولی الان برای مدال میرویم و این را در توان بچهها میبینم. بعد هم مسابقات جهانی را داریم که اولین گزینشی المپیک است. قطر کاپ و بازیهای داخل سالن را هم داریم و سال خیلی شلوغی است و بچههایی که الان در اردو داریم همه نوجوان و جوان هستند و قرار است براساس عملکردشان به مسابقات مختلف اعزام شوند.
هدفت از حضور در بازیهای آسیایی ناگویا چیست و فکر میکنی چه مدالی کسب کنی؟
مهسا بهشتی: قطعا برای کسب مدال طلا میروم و تمام تلاشم را برای رسیدن به این مدال خواهم کرد.
رکوردهایت نسبت به رقبا چگونه است؟
مهسا بهشتی: از چین، بحرین و کره جنوبی رقیب دارم که رقیب اصلیام همان چینی است.
ما میتوانیم در المپیک لسآنجلس از بین دختران نمایندهای داشته باشیم؟
الهام حسینی: ۱۰۰ درصد میتوانیم. سطح بازیهای آسیایی مثل المپیک است و رقبای اصلی ما در آسیا مثل چین و کره شمالی، نفرات اول و دوم المپیک هستند. بعضی از کشورها در دستههای دیگر نمایندگانی دارند ولی درحد و اندازه چین نیستند. بچههای ما در آسیا چین را بگیرند، میتوانند مدال المپیک هم بگیرند. درباره سهمیه هم قطعا میخواهیم به آن ۳ سهمیه برسیم و در لسآنجلس بهدنبال کسب مدال هستیم. هدف ما کسب مدال است و بعد از این همه تمرین و سختی کشیدن و حمایت، باید نتیجه کسب مدال باشد. اصلا غیر این باشد، وزنهبردار چرا باید تمرین کند؟ باید حتما مدال بگیرد!
بحث تحصیل و مدرسه را چطور مدیریت میکنید؟
آناهیتا زارعی: نمیتوانیم در مدرسه حضور داشته باشیم ولی در اردو خودمان درس میخوانیم که امتحان بدهیم و قبول شویم.
الهام حسینی: در اردو درس میخوانند و آنلاین امتحان دادند. به لطف فدراسیون حتی کلاس زبان هم در اردوهای ما اجباری شده چون انقدر سطح بالا برای این بچهها فکر میکنیم که باید زبان هم بلد باشند و بتوانند صحبت کنند.
برنامهتان برای تحصیل چیست؟ دوست دارید در دانشگاه چه رشتهای بخوانید؟
آناهیتا زارعی: عمر ورزش کوتاه است و باید درس بخوانیم که بتوانیم کار کنیم. رشته من تجربی است و به تربیتبدنی هم علاقه دارم.
مهسا بهشتی: فعلا هدف من کسب مدال طلای بازیهای آسیایی و مدال المپیک است و بعد از آن بهدنبال تحصیل هم خواهم بود چون عمر ورزشکاری کوتاه است و باید از این فرصت استفاده کنیم. در هر لحظه از زندگی میتوان تحصیل کرد و به هدف دلخواه رسید. بعد از رسیدن به اهداف ورزشی، تحصیلم را هم ادامه خواهم داد.
با وجود درخشش وزنهبردارهای دختر طی سالهای اخیر، انگار هنوز این موضوع در جامعه ما به خوبی جا نیفتاده و بعضی اوقات کامنتها و نظرات منفی در این خصوص دیده میشود. این موضوع روی شما تاثیری نگذاشته است؟
الهام حسینی: آن زمانی که من اولین مدال را گرفتم خب این قضیه گفته شد و فکر کنم خود آن شخصی که اولین بار این حرف را زد هم کلافه شد! بهنظرم عدو شود سبب خیر، اگر خدا خواهد. شاید بهخاطر همین حواشی که ایجاد شد، وزنهبرداری زنان را بولد کرد چون خیلیها اصلا نمیدانستند وزنهبرداری خانمها شروع به فعالیت کرده است. دیدگاه جامعه خیلی مثبت است و من در این چند سال خیلی کم کامنت منفی گرفتم. شاید از هر ۱۰۰۰ کامنت، ۲ تا منفی باشد و بگویند اصلا این چه کاری است و به خانم فشار میآید. یک خانم که از آشپزخانه نرفته وزنه ۱۰۰ کیلویی بزند. این اتفاق پله پله رخ داده و وزنهبرداری که از بچگی شروع میکند، در ابتدا میله خالی میگیرد. وزنهبرداری جدا از بحث رقابت و قهرمانی، برای هر زنی واجب است. شما میتوانی در سطح پایین تمرین کنی که عضلات قوی شود و در سنین بالا زندگی بهتری داشته باشی و از نظر جسمانی محکمتر و قویتر باشی. خیلی از مشکلاتی که از سن ۴۰ سالگی به وجود میآید، برای خانمی که وزنه کار کرده باشد کمتر است. بهنظر من بازخوردها در جامعه خیلی خوب است و خانم وزنهبردار را تحسین و تشویق میکنند. همین وزنهای که این بچهها میزنند را شاید یک بدنساز نتواند بلند کند.
مهسا بهشتی: بهنظر من این حمایتها خیلی بیشتر از نظرات منفی بوده. چرا باید به نظرات منفی توجه بیشتری کنیم؟ بهتر است روی حمایتها توجه کنیم و به سمت علاقهمان برویم.
آناهیتا زارعی: من همیشته به جای توجه به نظرات منفی، روی حمایتها و حرفهای مثبت توجه کردهام و اجازه نمیدهم نظرات منفی باعث شود از علاقهام دست بکشم. من همیشه از نظرات منفی رد شدهام و کامنتهای مثبت خیلی به من انگیزه داده است.
بعد از موفقیتهای اخیر از نظر پرداخت پاداش وضعیت چطور است؟
الهام حسینی: خود فدراسیون قولهایی به بچهها داده بود که هر کسی ۶ حرکت صحیح زد یا رکوردی جابجا کرد، همان جا پاداش بگیرد و تحویل داده شد. پروسه پرداخت پاداش وزارت ورزش ولی خیلی طولانی میشود. از پارسال که بچهها به مسابقه رفتند تا الان پاداش مسابقات پرداخت نشده و خیلی با تاخیر داده میشود. این خیلی روی انگیزه ورزشکار تاثیر میگذارد و نباید انقدر طولانی شود. وقتی کاری را انجام دهی و پاداش نگیری، دلسرد میشود. قبلا در پایان هر سال مراسمی برگزار میشد و ورزشکار را تشویق میکردند ولی این تاخیر قشنگ نیست. من این را میبینم که باعث دلسردی ورزشکاران شده و حتی برای کادرفنی هم همین است. وقتی ما این همه زمان گذاشتیم، بهتر است توجه ویژهتری شود و مثلا نیمه سال پاداش را بدهند. من انتظار دارم این رفع شود.
پاداشها ریالی است؟
الهام حسینی: بله براساس امتیاز مدال است و براساس هر امتیاز مبلغی داده میشود. روندهای اداری دارد که به حساب فدراسیون و ورزشکار پرداخت شود که خیلی طول میکشد. شاید اصلا ورزشکار نیاز مالی دارد که ابزار ورزشی بخرد و روی پاداش حساب کرده است. در بازیهای آسیایی و المپیک معمولا سریع پرداخت میشود ولی در قهرمانی آسیا و جهانی خیلی طولانی میشود. مبلغش هم خیلی بالا نیست. وقتی هم ریالی میدهند خب ارزش ۱۰۰ میلیون پارسال با الات متفاوت است. کفش وزنهبرداری پارسال ۸-۹ میلیون بود، الان ۴۰ میلیون است. اینها باید سالی ۲ تا کفش بخرند و خانواده شاید نتواند تامین کند. فدراسیون هم در خرید تجهیزات همکاری میکند ولی نمیتواند برای ۳۰ نفر کفش بخرد. این پاداشها میتواند خیلی از دغدغههای ورزشکاران را رفع کند.
الان ورزشکاران حقوق ثابت دارند؟
الهام حسینی: فدراسیون وقتی بچهها در اردو هستند براساس عملکردشان و نظر مربیان، ماهیانه پرداختی دارند و بهنظرم ما در این زمینه خیلی جلوتر از بقیه فدراسیونها هستیم.
شما برای لیگ وزنهبرداری هم با تیمی قرارداد امضا کردهاید؟
آناهیتا زارعی: سالهای قبل این شکلی نبود که با دخترها قرارداد ببندد ولی امسال فدراسیون پیگیر شده و تیمها را اجبار کرده که با ما هم قرارداد ببندند.
مهسا بهشتی: هنوز مبلغ خیلی بالایی ندارد و سال گذشته در حد ۵۰ یا ۱۰۰ میلیون تومان بود که به خیلیها پرداخت نشد. ما به بچهها گفتیم شرکت کنند ولی به شرطی که دستمزدشان پرداخت شود. با شرکتها قرارداد میبندند ولی پول ورزشکار را نمیدهند!
در جریان مسابقات قهرمانی آسیا تصویر جالبی از مهسا بهشتی مقابل پرچم منتشر شد. ماجرای آن شادی خاص چه بود؟
مهسا بهشتی: این حرکت را برای احترام به مردم و خاک سرزمین خودم انجام دادم. وقتی از من عکس میگرفتند، در آن لحظه تصمیم گرفتم این حرکت را انجام دهم.
در پایان اگر صحبتی دارید، بگویید.
الهام حسینی: خیلی از حامیان ما آقایان هستند و انگار خانمها زیاد دوست ندارند. بازدیدکنندگان صفحات ما بیشتر آقایان هستند و مثلا ۸۸ درصد صفحه من آقا هستند و در بازدیدها میبینم ۹۲ درصد مرد هستند. انگار خانمها خیلی از این رشته خوششان نمیآید که زن خیلی قوی باشد یا شاید یکسری استانداردهایی که جامعه تلقین کرده را دنبال میکنند. میخواهم به زنان بگویم از متفاوت بودن نترسید. متفاوت بودن خیلی قشنگ است و اینکه دنبال یکسری چارچوبی که الکی در جامعه افتاده که زن باید چطور باشد، نروند. به دنبال عشق و علاقهشان بروند و به چیزی در مغزشان فرو شده، محدود نشوند.
مهسا بهشتی: برای دختران این پیام را دارم که اگر به وزنهبرداری یا هر رشته دیگری علاقه دارند، شروع کنند و جسورانه ادامه دهند و اینکه ما زن هستیم و محدودیت داریم را بهانه نکنند. از آقای انوشیروانی، خانم حسینی و بسامی و مربیان استانی آقای بهتاج و خانم اروانه و همینطور خانوادهام که به من انگیزه دادند و از من حمایت کردند، تشکر میکنم.
آناهیتا زارعی: من هم از فدراسیون وزنهبرداری و خانم حسینی بابت تلاشهایی که برای پیشرفت ما کردهاند، تشکر میکنم.
۲۵۸۲۵۸
Source link
