بهگزارش خبرگزاری ایده روز آنلاین ؛ صنعت خودروسازی آلمان با بحرانی عمیق روبهروست و همزمان با افزایش هزینههای تولید، تعرفههای آمریکا، تشدید رقابت چین و گذار دشوار به خودروهای برقی، خودروسازان بزرگ این کشور به دنبال کاهش هزینهها و افزایش بهرهوری هستند.
فولکسواگن، مرسدسبنز و بیامو برنامههایی را برای کاهش تولید و نیروی کار اعلام کردهاند و شرکتهای تأمینکننده قطعات نیز از کاهش هزاران فرصت شغلی خبر دادهاند. در همین شرایط، خودروسازان آلمانی خواهان افزایش ساعات کاری از 35 به 40 ساعت در هفته بدون افزایش دستمزد هستند؛ پیشنهادی که با مخالفت شدید اتحادیههای کارگری روبهرو شده است.
فولکسواگن قصد دارد تا پایان دهه جاری حدود 15 درصد از نیروی کار خود در سراسر جهان، معادل 100 هزار شغل، را کاهش دهد. بیامو نیز اعلام کرده است که تا پایان سال 2027، حدود 8 هزار شغل، معادل نزدیک به 5 درصد نیروی کار خود، حذف خواهد شد.
شرکتهای تأمینکننده قطعات خودرو از جمله بوش و زداف فریدریشسهافن نیز در پی شرایط دشوار بازار و افزایش رقابت جهانی، برنامههایی برای کاهش هزاران فرصت شغلی در دستور کار قرار دادهاند.
فردیناند دودنهوفر، مدیر مرکز تحقیقات خودرو در شهر بوخوم آلمان، معتقد است افزایش هزینهها و انتقال تولید به خارج از کشور، توان رقابتی صنعت خودروسازی آلمان را کاهش داده است.
وی با اشاره به کاهش اشتغال در این صنعت گفت: «در سال 2018، این صنعت حدود 830 هزار نفر را در استخدام داشت. در حال حاضر، این رقم به زیر 700 هزار نفر رسیده است. پیشبینی میکنیم که تا حدود سال 2030، این تعداد به 500 هزار نفر کاهش یابد.»
دودنهوفر تأکید کرده است که بازیابی توان رقابتی و حفظ مشاغل در آینده، به مجموعهای از اقدامات از جمله کاهش هزینههای تولید و انرژی، بهبود زیرساختهای لجستیکی و ایجاد شرایط مالیاتی مناسب نیاز دارد.
هزینه بالای نیروی کار
مدیران صنعت خودرو آلمان، هزینه نیروی کار را یکی از عوامل کاهش توان رقابتی این کشور میدانند. بر اساس گزارشی از شرکت مشاوره الیور وایمن، میانگین هزینه نیروی کار برای تولید هر خودرو در آلمان 3307 دلار، معادل 2882 یورو، است؛ در حالی که این رقم در ژاپن 769 دلار و در چین 597 دلار برآورد شده است.
خودروسازان آلمانی برای کاهش هزینههای نیروی کار خواهان آن هستند که کارکنان به جای 35 ساعت فعلی، 40 ساعت در هفته کار کنند، بدون آنکه دستمزد آنها افزایش یابد.
هفته کاری 35 ساعته که ریشه در توافقهای چانهزنی جمعی دهههای 1980 و 1990 دارد، سالهاست به یکی از استانداردهای بخش عمده صنعت خودروسازی آلمان تبدیل شده است.
جدول هزینه دستمزد کارگران خودروسازی در کشورهای مختلف اتحادیه اروپا (سال 2025)
دودنهوفر با اشاره به این موضوع معتقد است این الگو متعلق به دورهای است که آلمان از توان رقابتی بالایی برخوردار بود و آن شرایط دیگر وجود ندارد.
در مقابل، اتحادیههای کارگری با افزایش ساعات کاری مخالف هستند. کریستیانه بنر، رئیس اتحادیه «آیجی متال»، میگوید کارگران پیشتر کاهش دستمزد و سایر مزایا به ارزش چندین میلیارد یورو را پذیرفتهاند، اما اکنون از آنها خواسته میشود اقدامات بیشتری برای کاهش هزینهها انجام دهند.
این اتحادیه معتقد است مشکل اصلی خودروسازان آلمانی، ضعف تقاضا و استفاده نشدن کامل از ظرفیت کارخانهها است و افزایش ساعات کاری نیروی انسانی نمیتواند به افزایش فروش منجر شود.
اتحادیه آیجی متال همچنین اعلام کرده است که 21 سپتامبر در بیش از 200 نقطه از آلمان تظاهرات برگزار خواهد کرد تا به تعدیل نیرو و دیگر اقداماتی که شرایط کاری در صنعت خودروسازی را تحت تأثیر قرار میدهد، اعتراض کند.
اختلاف بر سر هفته کاری
دودنهوفر معتقد است تغییر هفته کاری از 35 به 40 ساعت میتواند هزینههای پرسنلی را حدود 13 درصد کاهش دهد. وی تأکید کرده است که هدف این اقدام، کاهش دریافتی کارکنان نیست، بلکه ایجاد شرایطی برای تداوم اشتغال در صنعت خودروسازی آلمان است.
در مقابل، اشتفان براتزل، رئیس مرکز مدیریت خودرو در شهر برگیش گلادباخ، هفته کاری 35 ساعته را یکی از دستاوردهای مهم اتحادیههای کارگری در تاریخ چانهزنیهای جمعی آلمان میداند و اختلاف میان مدیریت و اتحادیهها بر سر این موضوع را قابل پیشبینی عنوان میکند.
به گفته براتزل، افزایش ساعات کاری بدون تغییر دستمزد از نظر محاسباتی هزینه نیروی کار به ازای هر ساعت را کاهش میدهد، اما مسئله اصلی این است که هزینه تحولات کنونی صنعت چگونه باید میان شرکتها و کارکنان تقسیم شود.
جدول سهم حقوق کارگران از کل درآمد خودروسازی آلمان
راه احیای صنعت خودرو
کارشناسان معتقدند کاهش هزینه نیروی کار در مراکز تولیدی آلمان میتواند به بهبود شرایط این صنعت کمک کند، اما بهتنهایی قادر به حل مشکلات ساختاری خودروسازان نخواهد بود.
براتزل تأکید کرده است که افزایش پنج ساعت کار در هفته، بهتنهایی نمیتواند رقابت فناورانه خودروسازان آلمانی با چین را تضمین کند. به گفته وی، شرکتهای آلمانی برای بازگشت به مسیر رقابت باید خودروهای برقی جذاب و مقرونبهصرفه تولید کنند، سرمایهگذاری قابلتوجهی در حوزه نرمافزار و هوش مصنوعی انجام دهند و کارایی فرآیندهای توسعه و تولید را افزایش دهند.
وی همچنین ایجاد شرایط رقابتیتر در حوزه انرژی، مالیات، بروکراسی و زیرساخت را ضروری دانسته است.
دودنهوفر نیز معتقد است آلمان برای حفظ جایگاه خود در صنعت خودروسازی و مشاغل این بخش، باید اصلاحاتی دشوار اما ضروری انجام دهد. کاهش هزینههای نیروی کار و انرژی، اصلاح مالیات و ایجاد زیرساختهای لجستیکی بهتر از جمله اقداماتی است که وی ضروری میداند.
به گفته این کارشناس، سالهای پیش رو برای صنعت خودروسازی آلمان دشوار خواهد بود و ادامه شرایط موجود و اتکا به مزیتهای دو دهه گذشته، میتواند فشار بر این صنعت را افزایش دهد.
انتهای پیام/
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین

