به گزارش ایده روز آنلاین، چاقی به این معنی است که بدن شما توده چربی زیادی دارد و این چربی فقط در آنجا ساکن نیست. چربی اضافی از نظر زیستشناختی فعال است. هورمونها و سیگنالهای التهابی آزاد میکند که به اختلالات متابولیک، التهاب و بیماری در سراسر بدن کمک میکند. وزن خالص چربی اضافی همچنین به مفاصل و سایر بافتها فشار میآورد و به مشکلاتی مانند آرتروز و آپنه خواب میافزاید.
پزشکان معمولاً آن را با استفاده از شاخص توده بدنی (BMI) اندازهگیری میکنند – تخمینی از چربی بدن بر اساس وزن و قد شما. در اینجا نحوه تقسیمبندی دستهها آمده است:
اضافه وزن: BMI ۲۵ تا ۲۹.۹
چاقی، رده ۱: BMI ۳۰ تا ۳۴.۹
چاقی، رده ۲: BMI ۳۵ تا ۳۹.۹
چاقی، رده ۳ (شدید): BMI ۴۰ یا بالاتر
BMI شاخصی کامل نیست. این روش مستقیماً چربی را اندازهگیری نمیکند، بنابراین میتواند برای افرادی که بسیار عضلانی هستند یا توده عضلانی کمی دارند، مناسب نباشد. به همین دلیل، پزشک شما ممکن است دور کمر شما را نیز اندازهگیری کند تا تصویر کاملتری ارائه دهد.
اگر شما از نژاد آسیایی هستید، خطرات سلامتی مانند دیابت و بیماریهای قلبی میتوانند در وزن پایینتر بدن خود را نشان دهند، بنابراین پزشکان ممکن است از حد نصاب BMI پایینتر از ۲۷.۵ یا حتی ۲۵ برای طبقهبندی چاقی و شروع زودهنگام استراتژیهای پیشگیری استفاده کنند.
علائم چاقی
چاقی با چربی اضافی بدن تعریف میشود، نه با یک علامت واحد. اما اغلب باعث تغییراتی میشود که میتوانید احساس کنید و ببینید، مانند:
- چربی اضافی بدن، به خصوص در اطراف شکم (که بیشترین خطر را برای سلامتی دارد)
- تنگی نفس در طول فعالیتهای روزمره
- اثرات عاطفی، مانند اعتماد به نفس پایین، اضطراب یا افسردگی
- کاهش کیفیت زندگی و محدودیت در فعالیتهای روزانه
- چاقی همچنین با بسیاری از بیماریهای مزمن، از جمله بیماریهای قلبی، دیابت نوع ۲ و چندین سرطان مرتبط است.
چاقی چگونه تشخیص داده میشود؟
بیشتر افراد ابتدا بوسیله پزشک مراقبتهای اولیه خود در طی یک ویزیت منظم تشخیص داده میشوند. این فرآیند ساده است:
- اندازهگیریها: قد و وزن شما برای محاسبه BMI ثبت میشود و ممکن است دور کمر شما اندازهگیری شود. برخی از کلینیکها میتوانند ترکیب بدن را برای اندازهگیری درصد چربی بدن و محل ذخیره چربی با استفاده از ابزارهای خاص، مانند مقیاس امپدانس بیوالکتریکی (که یک سیگنال الکتریکی کوچک و بدون درد را از طریق بدن ارسال میکند) یا اسکنهای تصویربرداری، آزمایش کنند.
- سابقه سلامت و معاینه: پزشک شما در مورد وزن شما در طول زمان، تغذیه و فعالیت، خواب، خلق و خو، سابقه خانوادگی و داروهایی که مصرف میکنید سوال میکند، زیرا برخی داروها باعث افزایش وزن میشوند.
- آزمایش خون: آزمایش خون میتواند مشکلات مرتبط مانند دیابت، کلسترول بالا، مشکلات کبدی و مشکلات تیروئید را بررسی کند. اگر سابقه شما به علت کمتری مانند مشکل هورمونی اشاره کند، پزشک شما ممکن است آن را نیز آزمایش کند.
بسته به نیاز شما، ممکن است به یک متخصص مانند پزشک متخصص چاقی، متخصص غدد درون ریز یا جراح چاقی ارجاع داده شوید.
چاقی چگونه درمان میشود؟
از آنجا که چاقی یک بیماری طولانی مدت است، درمان بر مدیریت آن در طول زمان تمرکز دارد. در اینجا چند خبر خوب وجود دارد: کاهش تنها ۵ تا ۱۰ درصد از وزن بدن میتواند به طور معناداری فشار خون، قند خون و سلامت کلی شما را بهبود بخشد. اکثر برنامههای درمانی چند رویکرد را با هم ترکیب میکنند:
- برنامههای سبک زندگی و رفتار: این پایه و اساس است. این شامل مشاوره رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی، خودنظارتی، تعیین هدف و حل مسئله است. این معمولاً منجر به کاهش وزن حدود ۵ تا ۱۰ درصد میشود.
- تغذیه: هدف این است که کالری کمتری مصرف کنید به روشی که بتوانید به آن پایبند باشید. هیچ رژیم غذایی «بهترینی» وجود ندارد؛ رژیم غذایی مناسب با زندگی و سلیقه شما مطابقت دارد.
- فعالیت بدنی: حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش متوسط در هفته را هدف قرار دهید. ورزش به خودی خود منجر به کاهش وزن متوسط میشود، اما برای حفظ وزن کاهش یافته بسیار مهم است.
- داروها: پزشک ممکن است آنها را در کنار تغییرات سبک زندگی برای برخی از بیماران – افرادی که BMI ۳۰ یا بالاتر دارند، یا افرادی که دارای بیماری مرتبط با وزن و BMI ۲۷ یا بالاتر هستند – توصیه کند. گزینههای تأیید شده شامل داروهای تزریقی جدیدتر سماگلوتاید و تیرزپاتاید به علاوه داروهای خوراکی فنترمین-توپیرامات ، نالترکسون-بوپروپیون و اورلیستات است. این داروها همراه با تغییرات سبک زندگی میتوانند کاهش وزن قابل توجهی، حدود ۱۵ تا ۲۱ درصد، ایجاد کنند.
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین
