با هر قطره باران، فرشته‌هایی فرود می‌آیند؛ روایت ایستادن امام علی(ع) زیر باران

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، صدای باران که در خیابان‌ها می‌پیچد، هرکسی واکنش متفاوتی نشان می‌دهد؛ یکی به‌سرعت دنبال چتر می‌گردد، دیگری کلاهش را روی سر می‌کشد و بعضی‌ها هم ترجیح می‌دهند برای چند دقیقه چتر را کنار بگذارند و زیر باران قدم بزنند. به‌خصوص وقتی مدت‌ها از باریدن باران خبری نبوده، خیس شدن زیر قطره‌های باران هم لذت دیگری دارد.

اما شاید کمتر به این موضوع فکر کرده باشیم که در فرهنگ اسلامی، باران فقط یک پدیده طبیعی یا فرصتی برای قدم زدن در هوای تازه نیست؛ باران می‌تواند فرصتی برای نزدیک‌تر شدن به خدا و دعا کردن باشد. حتی در روایات آمده است که امام علی(ع) علاقه داشتند هنگام بارش باران، خود را در معرض قطره‌های آن قرار دهند.

چرا امام علی(ع) زیر باران می‌ایستاد؟

در روایتی از امام صادق(ع)، به نقل از پدر بزرگوارشان، درباره رفتار امیرالمؤمنین(ع) هنگام بارندگی چنین آمده است:

«علی(ع) در اولین بارانی که در هر سال می‌بارید، زیر آن قرار می‌گرفت تا سر و ریش و لباسش خیس می‌شد. وقتی از حضرت می‌خواستند برای پرهیز از خیس شدن، زیر سقف یا سایبانی بروند، می‌فرمود: این آبی است که به عرش خداوند نزدیک است.» (۱)

این روایت نشان می‌دهد که باران در نگاه امام علی(ع) تنها قطره‌هایی از آب نبود؛ بلکه نعمتی الهی بود که می‌توانست یادآور رحمت و نزدیکی به پروردگار باشد.

هنگام بارش باران دعا کنید؛ یکی از زمان‌های سفارش‌شده برای استجابت دعا
اگر شما هم با شنیدن صدای باران، اولین چیزی که به ذهنتان می‌رسد تعطیلی مدرسه، خلوت شدن خیابان‌ها یا پیدا کردن مسیری خشک برای عبور است، شاید بد نباشد این بار چند دقیقه متفاوت به باران نگاه کنید.

در روایتی از امام صادق(ع)، سه زمان برای دعا کردن مورد توجه قرار گرفته است که یکی از آن‌ها هنگام بارش باران است. (۲)

پس بارانی که پشت پنجره تماشا می‌کنیم یا زیر قطره‌هایش قدم می‌زنیم، می‌تواند فرصتی برای گفت‌وگو با خدا باشد؛ فرصتی برای خواستن آرزوهایی که شاید مدت‌هاست در دل نگه داشته‌ایم.

فرشته‌هایی که با قطره‌های باران فرود می‌آیند

جالب است بدانید در دعای سوم صحیفه سجادیه نیز از فرشتگانی یاد شده که مأموریت‌های گوناگونی در جهان آفرینش دارند؛ از همراهی دانه‌های برف و تگرگ گرفته تا فرود آمدن با قطره‌های باران.

در بخشی از این دعا می‌خوانیم:

«خداوندا! درود و رحمت فرست بر آن فرشتگان که دانه‌های برف و تگرگ را بدرقه می‌کنند و بر فرشتگانی که با هر قطره باران که فرومی‌آید، فرود می‌آیند و بر آنان که نگهبان خزانه‌های باد هستند و آنان که بر کوه‌ها گمارده شده‌اند تا فرونریزند.»

شاید از این به بعد، وقتی صدای باران را شنیدید، چند لحظه از شلوغی روزمره فاصله بگیرید. به یاد بیاورید که در آموزه‌های دینی، همین قطره‌های کوچک باران می‌توانند یادآور رحمت خداوند باشند.

این بار اگر باران بارید، عجله نکنید. شاید بهترین فرصت برای سپردن دعاها و آرزوهای پنهان دلتان به خدای مهربان، همین چند دقیقه باشد.

منابع: فارس

۱. وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، جلد ۸، صفحه ۱۴، باب ۸، حدیث ۱۰۰۰۹، مکتبة أهل البیت.

۲. أمالی شیخ طوسی، جلد ۱، صفحه ۲۸۷.