ایده روز آنلاین: فدرال رزرو از سال آینده همچنان هشت بار تشکیل جلسه میدهد، اما در همه نشستها درباره نرخ بهره رأیگیری نمیکند. برنامه کوین وارش قرار است به مقامهای بانک مرکزی فرصت بیشتری برای بررسی دادهها بدهد؛ تغییری که میتواند اهمیت هر تصمیم را برای بازارها بیشتر کند.
اقتصادجهان؛ از میان تغییراتی که کوین وارش برای فدرال رزرو در نظر دارد، بازنگری در تقویم نشستها شاید کمسروصداترین و در عین حال ماندگارترین باشد. بر اساس تقویم تازهای که بانک مرکزی آمریکا منتشر کرده، نشست اکتبر ۲۰۲۷ به بررسی راهبرد اختصاص مییابد؛ در آن نشست نه درباره نرخ بهره رأیگیری میشود و نه بیانیه سیاست پولی منتشر خواهد شد. تعداد تصمیمهای سالانه نرخ بهره در سال ۲۰۲۸ نیز به شش مورد کاهش مییابد.
وارش ماه گذشته، هنگام معرفی این برنامه، گفت تغییر تقویم «فراتر از یک جزئیات اداری» است و آن را بخشی از تلاش برای اصلاح شیوه اجرای سیاست پولی خواند. او پیشتر بیانیهها و نشستهای خبری را کوتاهتر کرده، ارائه پیشبینیهای خود را متوقف کرده و پنج کارگروه برای بازنگری در عملکرد فدرال رزرو تشکیل داده است. از پاییز آینده، فاصله میان نشستهای تصمیمگیری درباره نرخ بهره بهجای حدود شش هفته، نزدیک به دو ماه خواهد بود.
چرا وارش خواهان نشستهای کمتر است؟
وارش مدتهاست استدلال میکند که مقامهای بانک مرکزی بیش از اندازه سخن میگویند و به تازهترین داده اقتصادی وزن زیادی میدهند. او در بررسیای که سال ۲۰۱۴ برای بانک مرکزی انگلیس انجام داد، پیشنهاد کرد تعداد نشستهای سیاستگذاری این نهاد به شش تا هشت نشست در سال کاهش یابد. بانک مرکزی انگلیس در سال ۲۰۱۶ برگزاری هشت نشست در سال را در پیش گرفت.
وارش در رویدادی در فدرال رزرو دالاس در سال ۲۰۱۷ نیز گفته بود مقامها وقت زیادی صرف آمادهسازی نشستها میکنند و فرصت کافی برای «فکر کردن عمیق به آنچه در اقتصاد میگذرد» ندارند.
متیو لوزتی، اقتصاددان ارشد آمریکا در دویچهبانک، معتقد است تقویم فعلی به بازنگری نیاز داشته است. این تقویم در اوایل دهه ۱۹۸۰ شکل گرفت؛ زمانی که فدرال رزرو توجه بیشتری به حجم پول داشت و زمان نشستهایش را با انتشار آن دادهها و حضور رئیس بانک مرکزی در کنگره هماهنگ میکرد. به گفته لوزتی، فاصله دوماهه میتواند باعث شود مقامها در هر نشست مجموعه منظمتری از دادهها را در اختیار داشته باشند. او هزینه دو هفته انتظار بیشتر میان تصمیمها را محدود میداند.
وارش در ماه اوت با ماساکی یوشیموری، اقتصاددان دانشگاه جورجتاون، دیدار کرد. یوشیموری در مقالهای پژوهشی نتیجه گرفته بود که شش نشست منظم کمیته بازار آزاد فدرال، یا FOMC، تقریباً بهاندازه هشت نشست کارآمد است. شبیهسازیهای او برای هشت نشست نتیجه اندکی بهتر نشان میداد، اما به نظرش این تفاوت، بار کاری نشستهای بیشتر را توجیه نمیکرد. طبق قانون، این کمیته باید دستکم چهار بار در سال تشکیل جلسه دهد.
فاصله بیشتر میان تصمیمها چه هزینهای دارد؟
برخی مقامهای فدرال رزرو، هرچند مانند وارش تغییر تقویم را فوری نمیدانند، با آن مخالفتی نکردهاند. تام بارکین، رئیس فدرال رزرو ریچموند، این ماه گفت بهتر است نشستها پس از انتشار دادههای مهم برگزار شوند، نه درست پیش از آنها. برای نمونه، گزارش شاخص قیمت مصرفکننده یک روز پس از نشست ماه آینده منتشر خواهد شد.
بارکین در عین حال هشدار داد که نظم تازه میتواند پیامدهای پیشبینینشدهای داشته باشد. اگر فاصله دو تصمیم نرخ بهره به ده هفته برسد، شاید فدرال رزرو ناچار شود نرخها را در گامهایی بزرگتر از افزایش معمول ۰٫۲۵ واحد درصدی تغییر دهد. پل ولکر، رئیس فدرال رزرو در زمان شکلگیری تقویم فعلی، طبق یادداشتی از سال ۱۹۸۰، فاصله هشتهفتهای میان نشستها را «بیش از حد طولانی» میدانست.
تجربه بانک مرکزی سوئد نیز دو سوی این تصمیم را نشان میدهد. ریکسبانک از سال ۲۰۲۰ شمار نشستهایش را از شش به پنج نشست در سال کاهش داد تا کارکنان وقت بیشتری برای پژوهش و ارتباطات بیرونی داشته باشند. چهار سال بعد، در پی جهش تورم پساکرونا، دوباره به هشت نشست بازگشت. استدلال این بانک آن بود که فرصتهای بیشتر برای تصمیمگیری، امکان تنظیم سریعتر سیاست پولی را فراهم میکند.
بازارها کمتر به فدرال رزرو گوش میدهند؟
تصمیمهای کمتر درباره نرخ بهره ممکن است فرصت مقامهای فدرال رزرو برای سخنرانی و جهتدادن به انتظارات بازار در آستانه نشستها را نیز کاهش دهد. بااینحال، لوزتی انتظار ندارد توجه سرمایهگذاران به بانک مرکزی کمتر شود. به باور او، وقتی تعداد تصمیمها کاهش یابد، هر نشست میتواند به رویدادی مهمتر تبدیل شود و وزن سخنان مقامها درباره مسیر نرخ بهره افزایش یابد.
منبع: وال استریت ژورنال
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین