ایده روز آنلاین – گروه سیاسی: پس از اینکه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز دوشنبه همزمان با ورود سومین ناو هواپیمابر این کشور به منطقه سنتکام، پستی با مضمون «باشد که خداوند از سربازان ما محافظت کند» را ریتوئیت کرد، توجه تحلیلگران نظامی دوباره به آرایش جنگی واشنگتن در منطقه جلب شد.
بررسیها نشان میدهد آرایش نیروی دریایی آمریکا در منطقه شامل ۳ ناو هواپیمابر (روزولت، بوش، واشنگتن)، ۲ رزمناو مجهز به موشکهای هدایتشونده و ۱۴ ناوشکن مجهز به موشکهای هدایتشونده است. این درحالی است که کارشناسان نظامی معتقدند در شرایط کنونی افزایش تعداد ناوهای هواپیمابر آمریکا به ۳ فروند، بیش از آنکه نشانه قطعی شکلگیری یک آرایش نظامی دائمی باشد، بیانگر افزایش موقت ظرفیت و انعطافپذیری عملیاتی نیروی دریایی آمریکا در جریان یک دوره جابهجایی نیروهاست.
«آلن سروِس»، افسر پیشین ارتش آمریکا و تحلیلگر اندیشکده نظامی «گلوبال دیفنس نیوز» روز دوشنبه در گزارشی به بررسی ابعاد مختلف این آرایش نیروی دریایی آمریکا در آبهای جنوب ایران پرداخته است که مهمترین محورهای آن را در ادامه میخوانید:
افزایش تعداد ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه
- ناو هواپیمابر «یواساس تئودور روزولت» وارد حوزه مسئولیت سنتکام شدهاست.
- با ورود این ناو، تعداد ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه به سه گروه، شامل «یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش»، «یواساس جورج واشنگتن» و «یواساس تئودور روزولت» رسیدهاست.
- این همزمانی در استقرار نیروها، ظرفیت هوانوردی دریایی آمریکا را در جریان تقابل با ایران افزایش میدهد؛ هرچند مدت زمان این وضعیت و ترتیبات استقرار آتی ناوها همچنان مشخص نیست.
- وجود یک عرشه پروازی اضافی، میتواند انعطافپذیری بیشتری در اختیار فرماندهان قرار دهد تا مأموریتهای هوایی را میان نیروهای مختلف تقسیم کنند و در جریان جابهجایی نیروهای ورودی و خروجی، پوشش هوایی را حفظ کنند.
تقویت نیروها یا جایگزینی ناوها؟
- تفاوت میان تقویت نیروها و جایگزینی ناوها همچنان یکی از موضوعهای اصلی در ارزیابی این تحول است.
- پیشتر انتظار میرفت ناو تئودور روزولت جایگزین ناو جورج واشنگتن شود. بنابراین، افزایش تعداد ناوهای هواپیمابر به ۳ فروند، ممکن است صرفاً نشاندهنده یک دوره موقت همپوشانی در جریان تحویل و جایگزینی مأموریتها باشد، نه تصمیمی برای حفظ ۳ گروه رزمی ناو هواپیمابر در منطقه.
- براساس گزارشهای موجود، هنوز مدت زمان این همپوشانی مشخص نشده و برنامه زمانی جدیدی نیز برای خروج ناوها اعلام نشدهاست.
معنی حضور یک ناو هواپیمابر اضافه چیست؟
- ناو هواپیمابر یواساس تئودور روزولت یک عرشه پروازی متحرک دیگر در اختیار فرماندهان نیروی دریایی آمریکا قرار میدهد که امکان اختصاص مأموریتهای مختلف را فراهم میکند.
- بسته به دستورهای عملیاتی، مأموریتها میتواند شامل گشتزنی دفاعی، شناسایی و نظارت، تأمین امنیت دریایی یا اجرای عملیات تهاجمی باشد.
- مزیت عملیاتی اصلی حضور یک ناو اضافی، افزایش انعطافپذیری است.
- این ناو میتواند به تقسیم مأموریتهای هوایی کمک کند و پوشش عملیاتی را در شرایطی حفظ کند که یک گروه رزمی دیگر درگیر تعمیر و نگهداری، تأمین مجدد تجهیزات، تغییر موقعیت یا آمادهسازی برای خروج از منطقه است.
- یک گروه رزمی ناو هواپیمابر مجموعهای از قابلیتهای شناسایی، فرماندهی و کنترل، حفاظت دفاعی و اقدامهای تهاجمی بالقوه را در اختیار نیروی دریایی قرار میدهد.
واقعیت ماجرا چیست؟
- با وجود قابلیتهای پیشگفته، حضور ۳ ناو هواپیمابر لزوماً به معنای افزایش ثابت و مشخص در توان رزمی آمریکا نیست.
- قابلیت عملیاتی ناوها و تعداد مأموریتهایی که میتوانند انجام دهند، به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
- آمادگی عملیاتی هواپیماها
- تعداد خدمه در دسترس
- ذخایر تسلیحاتی
- برنامه زمانی پروازها
- شرایط جوی
- فاصله ناوها از مناطق عملیاتی تعیینشده
- حضور ناوها در حوزه مسئولیت گسترده سنتکام به این معنا نیست که هر سه ناو در کنار یکدیگر یا در فاصله یکسانی از ایران فعالیت میکنند.
- ورود ناو تئودور روزولت باید بهعنوان افزایش گزینههای عملیاتی در جریان یک دوره جایگزینی نیروها در نظر گرفته شود.
توان هوایی ناو هواپیمابر تئودور روزولت
- بال هوایی مستقر در این ناو هواپیمابر از ۹ اسکادران تشکیل شده و شامل هواپیماهای زیر است:
- جنگندههای سوپر هورنت F/A-۱۸E/F
- جنگندههای سوپر هورنت، بخش اصلی توان جنگندهای و تهاجمی بال هوایی ناو هواپیمابر را تشکیل میدهند.
- این جنگندهها قابلیت پشتیبانی از مأموریتهای دفاع هوایی و عملیات علیه اهداف سطحی را دارند.
- هواپیماهای جنگ الکترونیک گراولر EA-۱۸G
- هواپیماهای گراولر قابلیت حمله الکترونیکی را در اختیار بال هوایی قرار میدهند.
- آنها به هواپیماهای خودی کمک میکنند در برابر سامانههای راداری و ارتباطی دشمن فعالیت کنند.
- نقش مکمل این هواپیماها در کنار جنگندههای سوپر هورنت، امکان تشکیل بستههای عملیاتی متنوع را برای گروه رزمی ناو هواپیمابر فراهم میکند.
- هواپیماهای هشدار زودهنگام E-۲D Hawkeye
- هواپیماهای پیشرفته «هاوکآی» در زمینه نظارت هوابرد و مدیریت نبرد فعالیت میکنند.
- مأموریتهای آنها شامل هشدار زودهنگام، ردیابی اهداف و فرماندهی و کنترل در پشتیبانی از عملیات تهاجمی و دفاعی است.
- این قابلیت میتواند به هماهنگی جنگندهها و پشتیبانی از تصویر کلی دفاعهوایی و موشکی نیروهای گستردهتر کمک کند.
- هواپیماهای V-۲۲ Osprey
- هواپیماهای اوسپری در زمینه پشتیبانی لجستیکی فعالیت میکنند.
- این هواپیماها برای جابهجایی نیروهای انسانی و تجهیزات موردنیاز بهمنظور پشتیبانی از نیروی مستقر روی ناو به کار گرفته میشوند.
- بالگردهای MH-۶۰R/S Seahawk
- بالگردهای «سیهاوک»، بسته به مدل و مأموریت تعیینشده، قابلیتهایی مانند جنگ ضدزیردریایی، نظارت بر اهداف سطحی، عملیات نجات و مأموریتهای پشتیبانی را انجام میدهند.
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین


