به گزارش ایده روز آنلاین؛ پس از آغاز تجاوز نظامی چهلروزه، احتمال تلاش سرویسهای اطلاعاتی دشمن برای بازگرداندن هستههای تروریستی به خیابانها ــ چیزی شبیه فاجعه هجده و نوزده دی ــ به یکی از ملاحظات اساسی در محاسبات امنیتی اولیای امر در کشور بدل شد. از همین رو سازماندهی تجمعات شبانه بهعنوان یکی از ابزارهای مهم بازدارندگی و تأمین امنیت، در دستور کار قرار گرفت.
با گذشت زمان، این تجمعات در کنار حفظ کارکرد امنیتی خود، به بستری برای بروز و نمایش همبستگی ملی در برابر دشمن متجاوز تبدیل شدند.
روشن بود که شکلگیری این همبستگی ملی، جریان رمانتیکِ عقلزدهای را در داخل به خشم بیاورد؛ جریانی که جامعه ایرانی را نه در پیچیدگیهای واقعی و ظرفیتهای تاریخی آن بلکه صرفاً از دریچه مفاهیم منجمدی چون «شکاف» و «فروپاشی» و… درک میکند.
این خشم را میتوان آشکارا در ادبیات چهرههای دانشگاهی روشنفکری به عینه دید. یکی از این چهره ها در مناظره با بیژن عبدالکریمی در برنامه «آزاد»، با تشبث به اندیشه مرحوم شریعتی مدعی میشود اگر مردم صبح تا شب هم در خیابان بمانند، حضورشان دلیلی بر درستبودن حرفشان نیست.
یا یکی از اساتید دانشگاه علامه طباطبایی در برنامه «ایرانتاک»، با ایجاد همترازی میان مردم حاضر در تجمعات از یک سو و هواداران حمله نظامی به ایران از سوی دیگر، ادعا میکند جامعه ایران از تجمعات شبانه میترسد چراکه با چنین مظاهری حس بیگانگی دارد.
به نظر میرسد مساله اصلی این دو چهره صرفاً خود تجمعکنندگان نباشند. مساله، اصل «همبستگی میهنی» در برابر قدرت استعماری آمریکا با اتکا به ایده قدرتمند اسلام سیاسی است.
چنین افرادی چون نمیتوانند مکنونات قلبیشان مبنی بر انهدام ایده اسلام سیاسی و نماد و نمود آن یعنی نظام جمهوری اسلامی ایران را بازگو نمایند، طبیعی است سراغ جامعهای بروند که همچنان پشت اسلام سیاسی و برکات آن برای حفظ ایران از گزند دشمن قدار، ایستاده است.
اما عداوت با اسلام سیاسی تنها جنبه سلبی مخالفت عقلزدگان با تجمعات شبانه را تشکیل میدهد. این مخالفت جنبه ایجابی هم دارد که عمدتاً معطوف به سرپاماندن آمریکا بهعنوان الگوی فکری و معرفتی لیبرالدموکراسی است.
چنانچه آمریکا در مواجهه با ایران متحمل شکست قطعی شود، فقط یک دولت خاص در آمریکا شکست نخورده بلکه دیوارههای بلند یک پارادایم تاریخی نیز شکاف برخواهد داشت؛ پارادایمی که به سیاق فوکویاما، لیبرالیسم غربی را نقطه پایان تکامل سیاسی و فکری بشر میپندارد.
پس چنانچه فرایند هتک حیثیت آمریکا در جنگ ایران کامل گردد، این وضعیت ناگزیر به هتک آبرو از هیات هیولایی سلطه غرب منجر خواهد شد و طبیعی است روشنفکران مصرفکنندهای چون این دو چهره لیبرال که جز تغذیه از آبشخور فکری غرب و بالاآوردن آن به صورت جامعه نخبگانی هنر دیگری ندارند، دچار بحران هویتی و شخصیتی شده و برای فرار از این حالت، به صورت مردم حاضر در تجمعات شبانه به مثابه پشتیبانان میدان چنگ بیاندازند.
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین
