یکشنبه , 1 آذر 1405 - 4:46 بعد از ظهر

طنز: نشست سه‌جانبه ؛ فیل بزرگ در اتاق است، اما توی بیانیه جا نمی‌شود!


 البته از نوع گرد آن ، تا
مبادا  جایگاه همدیگر را خدشه دار کنند.  جمع شده اند که مثلا تکلیف صلح جهانی، بحث
انرژی،  اوضاع نا به سامان سازمان ملل که
برایش نه در مانده و نه  پیکر و البته یک موضوع
بسیار مهم؛  «ایران عزیز و جان ما» را یکسره
کنند. البته به خیال خودشان!

مذاکره بیش از یک
ساعت طول کشید. البته بیشتر برای هم ابرو نازک کردند و به هم لبخند تحویل دادند. و
در نهایت هم یک «اعلامیه صلح چهارماده‌ای» از خودشان در کردند که از قضا، هرچه در آن
گشتیم، نامی از ایران عزیز در آن پیدا نکردیم! انگار ایران همان فیل بزرگ است که وسط
اتاق نشیمن جا خوش کرده، همه‌جا سایه‌اش سنگینی می‌کند، از قضا پا در حلقوم بعضی
هاشان هم گذاشته اما میزبانان یادشان رفته اسمش را توی لیست مهمانان یا بیانیه پایانی
بنویسند.

از آنطرف، آقای ترامپ
که افسار سیاستش بریده و به قول معروف از آنجا رانده و از اینجا مانده  ، با همان لحن همیشگیش لبها را غنچه کرده  و تاجرانه فرمودند که با رفیق  جینگ چینی‌اش شی جین‌پینگ درباره «بازگشایی کامل
تنگه هرمز و جلوگیری از سلاح هسته‌ای» هم‌نظر است. باید بگویم که ماشاءالله  به این  سرعت
هماهنگی  و این همه تفاهم نظر میان اقتصاد دوم
با اقتصاد اول جهان !  مرد حسابی خودت چیز
هستی یا  شی جین چشم تنگ را چیز فرض کرده ای!؟
آدم با همسایه اش بر سر جا پارک ماشین هم به این راحتی و با این سرعت توافق نمی‌کند
که این شما  بزرگواران  درباره باریک‌ترین و جنجالی‌ترین  مسیر آبی خاکی خاورمیانه در کمتر از یک ساعت به تفاهم
رسیدید. جل الخالق.

البته از ترامپ که بعید نیست ولی از این چین های
چشم و دل تنگ بعید است تا این اندازه رو بازی بکنند.

من که فکر می
کنم قضیه این‌طوری پیش رفته:

ترامپ گوشی اش
را در آورده ، نقشه خلیج فارس را سرچ کرده ، زوم کرده روی تنگه هرمز و گفته: «شی جان!
اینجا رو نگاه کن،  الان درش قفله، جان من
اگه می دونی  بگو کلیدش دست کیه؟»

شی جین‌پینگ هم
لبهاش رو چسبونده به فنجان چینی و  چای سبزش
را هورت کشیده و گفته: «دونالد جون! ناراحت نباش، خودم یه بخشنامه می زارم توی سایت
علی‌بابا ، شیپور، یا دیوار،  مشکل باربری و
تردد نفتکش‌ها رو اتوماتیک حل می‌کنم. تازه با این شرکتهای باربری ارزون هم در
میاد!»

پوتین هم با اون
چشمهای موذی  از آن گوشه، لیوان ودکا به
دست و نگاه عاقل اندر سفیه اش گفته: « می دونید که من کاری به کار  تنگه ندارم، ما تو کار اورانیوم هستیم. اگر توی بیانیه
نامی از اورانیوم آوردید، یادتون باشه ما تخفیف ویژه به مشتریها می‌دیم!»

اما شاهکار ماجرا
آنجاست که بیانیه نهایی این سه‌ضلع قدرتمند جهان، به جای پرداختن به بحران‌های ریز
و درشت خاورمیانه و به ویژه  داستان‌ ما، روی
«اصلاح سازمان ملل، عرضه باثبات انرژی و مصونیت مقام‌های دولتی» تمرکز کرده است. یعنی
قشنگ نشسته‌اند دور هم، چای خورده‌اند، عکس یادگاری گرفته اند و  در نهایت به این نتیجه رسیده‌اند که دنیا خیلی جای
بدی شده است، پس بیایید اول مصونیت خود مقام‌ها را تضمین کنیم تا آب تو دل کسی تکان
نخورد! باقی پیشکش!

اما واقعا این وسط
تکلیف ما چیست؟ ما که عادت کرده‌ایم هر بار کاخ سفید، پکن و مسکو دور هم جمع می‌شوند،
اول پفک و تخمه‌مان را آماده کنیم می نشینیم پای اخبار تا ببینیم باز چه خوابی
برایمان دیده اند و چه  نقشه‌ای برای آینده
اقتصاد و سیاست ما کشیده‌اند. این بار هم
آمدند، نشستند، گپ زدند،  آخر کار هم ترامپ
ابراز هم‌نظری فرمود  با حضرات و بیانیه صادر
شد؛ اما خوشبختانه یا متاسفانه، نام ما در بندهای چهارگانه اعلامیه جا نشد که نشد.
شاید هم حق دارند و در گلویشان گیر کرده
است. بعضی وقت‌ها آدم هرچه فکر می‌کند می‌بیند ماجرای ما و تنگه خیلی بزرگ‌تر از آن
است که توی اعلامیه‌های شیک و چهارماده‌ای جا بشود.

حالا ترامپ جون! اگر واقعاً  باز حرف مفت نمی زنی و  با شی و پوتین به توافق رسیده‌اید، بالا غیرتا دفعه
بعد به جای بیانیه دادن،  ما را هم دعوت
کنید و یک صندلی هم برای ما بگذارید دور همان میز گرد. درست که نگاه کنی جای ما آنجا
خالی بود. ما خودمان می توانیم از خودمان  دفاع
کنیم .تنگه هرمز  هم خودش صاحب دارد برادر من، نیازی هم  به بازگشایی خودکار با ابلاغیه  شما  ندارد!
ما راضی به زحمت شما نیستیم.
6464


Source link

درباره ی ایده روز آنلاین

مطلب پیشنهادی

پزشکیان: هرچه سریع‌تر باید از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» خارج شویم | آمار عجیب رئیس جمهور از خرید نان

رئیس‌جمهوری با اشاره به اینکه قرار گرفتن در وضعیت «نه جنگ و نه صلح» زیان‌بار …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *