وقتی مشکل و مسئلهای وجو دارد، دو راه بیشتر پیشرو نمیماند؛ یا حل مسئله از طریق گفتوشنود یا ستیز و نزاع. حکم عقل این است که نباید به استقبال ستیز رفت. برای آنها که ایمان به گفتوگو دارند و اراده به حل مسئله، هیچگاه بنبستی نیست. ولی باید آداب و اصول گفتوگو رعایت شود. برای گفتوگو حداقل پنج شرط لازم است: اول پذیرش «دیگری» برای رسیدن دستور بحث مشترک است که بدون آن گفتوگویی شروع نمیشود.
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین
