توفیق اجباری | استقلال چگونه از چنگال مدیران جان سالم به در برد؟

به گزارش ایده روز آنلاین، گاهی بزرگ‌ترین موهبت‌ها در دل تاریک‌ترین خبرها پنهان شده‌اند. وقتی پنجره نقل‌وانتقالاتی استقلال قفل شد، کمتر هواداری تصور می‌کرد این اتفاق ظاهرا تلخ، بدل به نقطه عطف فصل شود. در 2هفته ابتدایی، زدن ۵‌گل و ثبت ۲‌کلین‌شیت مقابل مس شهر بابک تازه‌وارد و نساجی، اگرچه آمار جذابی به شمار می‌رفت، اما منتقدان آن را به حساب ضعف رقبا گذاشتند. همه منتظر یک آوردگاه جدی بودند؛ نبردی که عیار واقعی تیم سهراب بختیاری‌زاده را روی ترازوی لیگ بسنجد. این آزمون بزرگ، در همان ۱۰‌دقیقه ابتدایی تقابل با سپاهان به یک توفان بی‌نقص تبدیل شد. استقلال سریع، خشن و بی‌رحم، نسخه تیم محرم نویدکیا را در تهران پیچید و ثابت کرد که صدرنشینی‌اش تصادفی نیست.
اما راز این بلوغ تاکتیکی و جسارت درون زمین چیست؟ پیش از آنکه بخواهیم از فرمول‌های فنی صحبت کنیم، باید به انضباط آهنین و شهامت سهراب در مدیریت رختکن اشاره کرد. در فوتبالی که نام‌ها و حاشیه‌ها معمولا بر اصول تیمی غلبه می‌کنند، بختیاری‌زاده نشان داد که هیچ ستاره‌ای بزرگ‌تر از باشگاه نیست. خط قرمز کشیدن روی نام پرحاشیه رامین رضاییان و برخورد قاطع با بی‌انضباطی کوشکی، پیامی روشن برای تمام اعضای تیم داشت؛ اینجا فقط نظم و تعصب خریدار دارد.
با این حال، پرده‌برداری از دلیل اصلی این موفقیت، نیازمند یک نگاه انتقادی به ساختار مدیریتی باشگاه است. واقعیت این است که این استقلال جوان، یکدست و باانگیزه، محصول مستقیم و بی‌واسطه پنجره بسته است. بیایید با خودمان صادق باشیم؛ اگر این پنجره نقل‌وانتقالاتی باز می‌ماند، مدیرانی که بارها ناکارآمدی خود را در بازار نقل‌وانتقالات ثابت کرده‌اند، برای عقب نماندن از هیاهوی رقبا و آرام کردن سکوها، بازار را شخم می‌زدند. نتیجه چه می‌شد؟ سرازیر شدن دلال‌ها به باشگاه و پر شدن لیست تیم از بازیکنان بنجل و بی‌کیفیت خارجی که جز پرونده‌های حقوقی در فیفا، دستاوردی برای تیم ندارند.
در واقع، بسته ماندن پنجره نقل‌وانتقالاتی، همچون یک سپر دفاعی عمل کرد. این اتفاق دست مدیران هزینه‌تراش را بست و کادر فنی را مجبور کرد تا به جای تکیه بر خریدهای پر سر و صدا اما توخالی، به پتانسیل‌های موجود و جوانان تشنه موفقیت اعتماد کند. استقلال امروز نشان می‌دهد که گاهی برای ساختن یک تیم مدعی، نیازی به ریخت‌وپاش‌های بیهوده نیست؛ فقط کافی است دست افراد اشتباه از تصمیم‌گیری‌های کلان کوتاه بماند. شاید در پایان فصل، هواداران باید بابت این پنجره قفل‌شده، جشنی جداگانه برپا کنند!