به گزاترش ایده روز انلاین، گزارش جدید کانال ۱۳ اسرائیل درباره جزئیات برخی پروژههای موساد برای ایجاد بیثباتی و تلاش برای براندازی، بار دیگر ابعاد مداخله مستقیم رژیم صهیونیستی در تحولات داخلی ایران را مورد توجه قرار داده است؛ پروژههایی که از عملیاتهای پیچیده نفوذ و تبلیغات جهانی تا طراحی سناریوهای نظامی و تحریک ناآرامیهای داخلی را دربرمیگرفت.
بر اساس این گزارش، موساد طی سالهای اخیر طرحهای متعددی را برای پیشبرد هدف براندازی در ایران دنبال کرده است. یکی از این پروژهها، عملیات گسترده و پرهزینهای با عنوان «پروژه باغ» بوده که خارج از ساختار رسمی مقر موساد اداره میشد و محور آن نیز فعالیتهای نفوذ و کارزارهای تبلیغاتی عنوان شده است.
این پروژه به اندازهای گسترده و پرهزینه بود که در نهایت به تشکیل یک کمیته داخلی برای بررسی نحوه مدیریت مالی آن در موساد انجامید.
«گربه چکمهپوش»؛ سناریوی نظامی برای ایجاد آشوب داخلی
بخش مهمتر گزارش کانال ۱۳ به طرحی با اسم رمز «گربه چکمهپوش» مربوط میشود؛ طرحی که پس از جنگ ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ در موساد طراحی شد.
بر اساس این گزارش، سناریوی اولیه شامل حمله گسترده نیروی هوایی اسرائیل به مناطق کردنشین و ایجاد مسیر برای ورود نیروهای کرد به خاک ایران بود. طراحان این پروژه تصور میکردند که موفقیت اولیه این عملیات میتواند زمینهساز گسترش اعتراضات و ناآرامیهای داخلی در ایران شود.
نکته قابل توجه در این گزارش، پیوند صریحی است که میان عملیات خارجی اسرائیل و تلاش برای تحریک تحولات داخلی در ایران برقرار شده است.
به عبارت دیگر، آنچه سالها تحت عنوان حمایت خارجی از «اعتراضات» و «جنبشهای مردمی» مطرح میشد، اکنون در روایت رسانهای اسرائیل بهعنوان بخشی از یک طراحی امنیتی و عملیاتی برای پیشبرد پروژه براندازی مطرح شده است. هرچند که این رسانه صهیونیستی از طرحهای شکست خورده دیگر حرفی نزده است.
اعترافی به مداخله در پروژه بیثباتسازی ایران
رونمایی کانال ۱۳ از این طرحها را میتوان فراتر از افشای چند پروژه شکستخورده اطلاعاتی ارزیابی کرد. این گزارش نشان میدهد که رژیم صهیونیستی صرفاً به دنبال اعمال فشار نظامی علیه ایران نبوده، بلکه همزمان تلاش داشته از راههای تجزیه طلبانه، رسانهای و تبلیغاتی برای ایجاد بیثباتی در داخل کشور استفاده کند.
طراحی عملیاتهایی مانند «پروژه باغ» و «گربه چکمهپوش» نشان میدهد که در محاسبات موساد، ناآرامی و اعتراضات داخلی میتوانست بهعنوان مکمل حملات خارجی مورد استفاده قرار گیرد.
در واقع، هدف صرفاً حمله نظامی نبود؛ بلکه ایجاد یک زنجیره از فشار خارجی، عملیات روانی، نفوذ رسانهای و تحریک ناآرامیهای داخلی دنبال میشد.
این مسئله میتواند بسیاری از مواضع و اقدامات آشکار و پنهان رژیم صهیونیستی در قبال اغتشاشات و ناآرامیهای سالهای اخیر ایران را در چارچوبی متفاوت قرار دهد.
زمانی که یک نهاد امنیتی خارجی بهطور رسمی برای ایجاد موج اعتراضات پس از عملیات نظامی برنامهریزی میکند، نمیتوان نقش آن در پروژههای بیثباتسازی داخلی را صرفاً به حمایت سیاسی و رسانهای محدود دانست.
شکست طرحها؛ اما هزینه برای مردم ایران
با وجود تمام این طراحیها، گزارش کانال ۱۳ تأکید دارد که طرحهای موردنظر به اهداف خود نرسیدند و اما طرح های جدیدی جایگزین آن شدهاند.
اما شکست پروژههای موساد به معنای بیهزینه بودن آنها برای جامعه ایران نیست. هر پروژهای که بر پایه تحریک شکافهای اجتماعی، عملیات روانی، تشویق خشونت و کشاندن جامعه به سمت بیثباتی طراحی شود، پیش از هر چیز مردم عادی را قربانی میکند؛ جوانانی که ممکن است تحت تأثیر تبلیغات و عملیات رسانهای به میدان کشیده شوند.
در واقع، اعتراف رسانه اسرائیلی به وجود چنین طرحهایی نشان میدهد پروژه براندازی، برای طراحان خارجی بیش از آنکه دغدغهای درباره آزادی یا حقوق مردم ایران باشد، بخشی از یک نقشه امنیتی برای تضعیف ایران بوده است؛ نقشهای که خود طراحانش امروز از شکست آن سخن میگویند، اما هزینه آزمون و خطای آن را نه موساد و نه سیاستمداران اسرائیلی، بلکه بخشی از افراد ناآگاه تشکیل میدهند.
این اعترافات را باید در کنار اعترافات چند باره رییسجمهور آمریکا برای مسلح کردن اغتشاشات دی ماه سال گذشته دید و سنجید. سناریوهای متعددی که بلافاصله جایگزین یکدیگر میشوند تا دشمن ررا به اهداف خود برسانند و را قطع کردن آن نیز هوشیاری اجتماعی است.
افشای «پروژه باغ» و «گربه چکمهپوش» را میتوان یک اعتراف مهم به ماهیت چندلایه جنگ علیه ایران دانست؛ جنگی که در آن عملیات نظامی، جاسوسی، نفوذ، جنگ رسانهای و تحریک ناآرامیهای داخلی بهصورت همزمان دنبال میشود.
Source link
پایگاه خبری ایده روز آنلاین


