درباره مغاطه‌های عجیب جناب رسایی!لجن پراکنی علیه حکم قضایی جرم نیست؟

رسم ایده روز آنلاین این نیست که هرگاه فردی در داخل در موقعیت ضعف یا نامطلوبی قرار گرفته، زبان به نقد او بگشاید. اصطلاحاً «افتاده را سنگ زدن» در مرام ایده روز آنلاین نیست و به همین دلیل علیرغم تمام سخنان بی‌ربطی که جناب رسایی بعضاً علیه ایده روز آنلاین منتشر می‌کند، بنایی هم نداشتیم که به موضوع حکم زندان او اساساً ورود کنیم و طی چند روز گذشته نیز که به نوعی درباره این حکم در فضای مجازی صحبت می‌شد، ایده روز آنلاین نسبت به آن سکوت کرده بود.

امّا اظهارات امروز آقای رسایی درباره حکم خود، نکات قابل تأملی دارد که شاید تذکر برخی از آنها بد نباشد.

1- این متن اساساً بنای ورود به تحلیل حکم قضایی آقای رسایی و یا تحلیل نوع سیاست‌ورزی ایشان ندارد و آنچه در بندهای بعد می‌آید صرفاً یک تحلیل محتوا از اظهارات امروز خود ایشان است.

2- آقای رسایی حکم قضائی درباره خود را «عجیب» خوانده و گفته است که «چند خلاف روال قضایی در آن اتفاق افتاده است»؛ این سخن مشخصاً زیر سوال بردن حکم قضایی است. همین امروز، چند نفر دیگر از جمله آقایان صادق زیباکلام، عباس عبدی و حشمت فلاحت پیشه نیز حکم قضائی دریافت کردند. اگر برای آقای رسایی حکمی صادر نمی‌شد و  این چهره‌های سیاسی دیگر به همین شکل احکام قضائی را عجیب و خلاف روال عنوان می‌کردند، واکنش آقای رسایی چه بود؟ آن را تایید می‌کرد؟

3- یک سخن بسیار عجیب آقای رسایی این است که گفته است «روال این است که برای نشر اکاذیب اساساً جریمه مالی صادر می‌شود و حکم حبس نمی‌دهند!» و سپس به مورد محمدجواد ظریف اشاره می‌کند و می‌گوید خودش از ظریف شکایت کردم و او به 40 میلیون تومان جریمه محکوم شد!

به اینکه شکایت او از ظریف چه بوده و چه نبوده اساساً کاری نداریم و نمی‌دانیم ماجرا چه بوده؛ امّا یک سوال مهم اینجا مطرح می‌شود: آقای رسایی همواره تصورش این بوده که اگر علیه کسی یا نهادی نشر اکاذیب کند نهایتاً با یک جریمه مالی سر و ته قضیه هم می‌آید؟ و به همین دلیل حالا خیلی هم به خود برای مراعات اخلاق در این زمینه سخت نمی‌گرفته است؟ این سوالی است که از این جنس صحبت آقای رسایی کاملاً برمی‌خیزد و انسان را نگران می‌کند! فرض کنیم اصلاً یک نشر اکاذیب در این دنیا با جریمه مالی حل شود و حبسی هم اتفاق نیفتد؛ آیا آخرت هم به همین سادگی است؟

4- آقایی رسایی در سخنان خود می‌گوید که حکم قضایی علیه او‌ محصول «وفاق» بعضی‌ها بوده است!این گفته دقیقاً متهم کردن دستگاه قضایی به سیاسی کاری است. اگر هرکسی حکم قضایی علیه خود را سیاسی بداند، اعتباری برای دستگاه قضایی باقی می‌ماند؟ آقای رسایی می‌گوید که قوه قضاییه علیه دیگران حکم بدهد؛ اشکالی ندارد؛ اما اگر رسایی می‌تواند قوه قضاییه را به سیاسی کاری متهم کند، دیگران چرا نکنند؟ این چه دور باطلی است که اقای رسایی با متهم کردن دستگاه قضایی به سیاسی کاری در آن می‌افتد؟ 

5- از بخشهای بسیار عجیب دیگر سخنان آقای رسایی اینجاست که میگوید بابت این حکم شرمنده نیست و بعد می‌گوید از دفاع از حقوق مردم شرمنده نیست!
این یک مغلطه و باز هم متهم کردن دستگاه قضاست.  استنتاج منطقی از این مغلطه جناب رسایی اینطور می‌شود که دستگاه قضا رسایی را به خاطر دفاع از حقوق مردم محکوم‌کرده است! این اتهام کمی علیه دستگاه قضاست؟ آقای رسایی برای تبرئه خود حاضر است یک قوه دیگر را اینطور لجن مال کند و مقابل حقوق مردم قرار دهد؟  این اتهام ‌کمی علیه نظام است؟

6- آقای رسایی در ادامه می‌گوید آنهایی باید شرمنده باشند که با تراستی‌ها مرتبطند یا دلارهای صادراتی نفت مردم را برنگرداندند. 

تراستی‌ها و دزدهای ارز و پدرجد حمایت کنندگان سیاسی آنها باید شرمنده باشند و خود آنها هم باید به اشد مجازات محکوم شوند؛ اما این چه ربطی به حکم رسایی دارد؟ 

مغلطه اقای رسایی اینجاست که به مخاطب اینطور القا کند که این حکم او به نوعی به مخالفت با تراستیها و … برمیگردد؛ این هم یک اتهام افکنی و لج پراکنی بزرگ علیه دستگاه قضایی است. 
شاید آقای رسایی به سیاق سابق فکر میکند اگر قیمت نشر اکاذیب 40 میلیون است لابد این طور اتهام زدن به دستگاه های حاکمیتی هم با 50-60 میلیون سر و تهش هم می‌آید! پس چرا همینطور لاف عدالتخواهی و مردمگرایی نزنیم و به صورت دستگاه های حاکمیتی چنگ نزنیم؟ اصلاً کلش مگر چند دلار می‌شود؟ با این دلار گران!!

به هر صورت به نظر می‌رسد اقای رسایی حاضر است به خاطر حکم قضایی خود به صورت خیلی موضوعات چنگ بزند!

انتهای پیام/