چرا هیچ‌کس به آرسنال نمی‌رود؟

به گزارش ایده روز انلاین، آرسنال فصل گذشته بعد از ۲۲سال قهرمان لیگ برتر انگلیس شد؛ اما ظاهرا قهرمانی هنوز آن‌قدرها هم برای جذب بازیکن معجزه نمی‌کند. تابستان امسال چند بازیکن سرشناس در فهرست خرید آرسنال قرار گرفتند، اما یکی‌یکی از دست رفتند.

اول از همه وینیسیوس جونیور بود. آرسنال برای جذب ستاره برزیلی رئال مادرید وارد مذاکره شد، اما وینیسیوس در نهایت قراردادش را با رئال تا سال ۲۰۳۲ تمدید کرد. حتی بعضی گزارش‌ها این احتمال را مطرح کردند که آرسنال عملا به‌عنوان اهرمی برای گرفتن قرارداد و دستمزد بهتر از رئال مورد استفاده قرار گرفته است.

بعد نوبت مورگان راجرز رسید. آرسنال به دنبال مهاجم استون‌ویلا بود، اما چلسی وارد معامله شد و با پیشنهادی حدود ۱۱۷ میلیون پوند او را گرفت. یعنی راجرز قهرمان انگلیس و تیم حاضر در لیگ قهرمانان را ول کرد و رفت چلسی؛ تیمی که فصل گذشته دهم شد و در لیگ قهرمانان هم حضور ندارد.

بردلی بارکولا هم مورد بعدی بود. آرسنال به مهاجم پاری‌سن‌ژرمن علاقه داشت، اما لیورپول در نهایت با پرداخت حدود ۱۲۰ میلیون پوند او را به خدمت گرفت. این در حالی است که لیورپول فصل گذشته پنجم شد و با تبصره به لیگ قهرمانان صعود کرد.

خولیان آلوارس از گزینه‌های آرسنال بود، اما اولویت خودش را بارسلونا می‌دانست. حتی گفته می‌شد این آرژانتینی راضی شده تا به آرسنال برود و سپس در پنجره زمستانی به بارسلونا بیاید. یعنی آرسنال در این حد برای مهاجم اتلتیکو ارزش داشت. اما او این را هم نخواست و ترجیح داد بماند بلکه در آینده، گشایشی صورت بگیرد.

یان دیومانده، وینگر لایپزیش، هم در فهرست اهداف آرسنال بود، اما رئال‌مادرید وارد ماجرا شد و آرسنال نتوانست او را به لندن بیاورد. حتی پاری‌سن‌ژرمن هم موفق به جذب این استعداد جوان نشد.

جرمی مونگا، استعداد ۱۷ساله لسترسیتی، مورد توجه آرسنال قرار داشت، اما منچسترسیتی در رقابت با آرسنال برنده شد و او را به خدمت گرفت.

و اما مالیک فوفانا! اینجا ماجرا برعکس است. فوفانا اتفاقا دوست داشت به آرسنال برود و حتی با آرتتا صحبت کرده بود، اما آرسنال حاضر نشد مبلغ موردنظر لیون را پرداخت کند. در نهایت ساندرلند وارد شد و فوفانا را خرید. یعنی آرسنال حتی بازیکنی را هم که خودش می‌خواست بیاید، نخرید؛ طرف هم گفت خب، پس می‌رم ساندرلند!

کنان ییلدیز هم در فهرست بازیکنان مورد علاقه آرسنال قرار داشت، اما یوونتوس اعلام کرد قصد فروش او را ندارد.

حالا سوال اینجاست؛ مگر آرسنال قهرمان لیگ برتر نشده؟ مگر فینالیست لیگ قهرمانان نیست و فقط در پنالتی‌ها جام را به پاری‌سن‌ژرمن واگذار نکرده است؟ مگر بخت نخست قهرمانی این فصل لیگ برتر نیست؟ باسابقه‌ترین سرمربی فعلی لیگ روی نیمکت این تیم نیست؟ چرا دست روی هر بازیکنی می‌گذارند، ناز می‌کند؟

البته این مشکل فقط برای آرسنال نیست. در سال‌های پایانی حضور یورگن کلوپ در لیورپول هم شرایط مشابهی وجود داشت. لیورپول در آن سال‌ها قهرمان لیگ برتر و لیگ قهرمانان شده بود و یکی از بهترین تیم‌های اروپا محسوب می‌شد، اما هر بازیکنی را که می‌خواست، نمی‌توانست جذب کند. اورلین شوامنی را می‌خواست؛ رفت رئال مادرید. جود بلینگام یکی از بزرگ‌ترین اهداف لیورپول بود؛ در نهایت رفت رئال مادرید.

در تابستان ۲۰۲۳ هم لیورپول برای تقویت خط میانی سراغ مویزس کایسدو و رومئو لاویا رفت. کلوپ حتی تصور می‌کرد کایسدو را گرفته، اما در نهایت هر دو بازیکن چلسی را انتخاب کردند، در جالی که چلسی قطاری از بازیکن داشت و هر کدام از این دو می‌توانستند در ترکیب لیورپول جایگاهی تضمین شده در ترکیب داشته باشند.

لیورپول قهرمان اروپا بود، قهرمان انگلیس بود، کلوپ را داشت، در لیگ قهرمانان بازی می‌کرد؛ با این حال بازیکنانی بودند که ترجیح می‌دادند جای دیگری بروند. حالا آرسنال هم با وجود قهرمانی، دارد همین واقعیت تلخ بازار نقل‌وانتقالات را تجربه می‌کند. قهرمان شدن جام می‌آورد؛ اما بازیکن؟ نه!